Қайсари Аминпур

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Қайсари Аминпур
форсӣ: قیصر امین‌پور
Санаи таваллуд:

1959

Зодгоҳ:
Санаи марг:

2007

Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоир

Забони осор:

порсӣ

Қайсари Аминпур (форсӣ: قیصر امین‌پور‎; 22 апрели 1959, деҳаи Гутванд, устони Хӯзистон, Эрон — 30 октябри 2007, Теҳрон) — шоир ва муҳаққиқи эронӣ.

Зиндагинома[вироиш]

Хатмкардаи донишгоҳи Теҳрон (1989). Яке аз муассисон ва сардабири нашрияи «Сурӯши навҷавонон» дар Эрон (1974). Устоди Донишгоҳи Ал-Заҳро (1988) ва Донишгоҳи Теҳрон (1991) буд.

Эҷодиёт[вироиш]

Осори манзумаш дар маҷмӯаҳои «Танаффуси субҳ» (1984), «Дар кӯчаи офтоб» (1984), «Тӯфон дар паронтез» (1986), «Зуҳри рӯзи даҳум» (1986), «Бе бол паридан», «Гуфтугӯҳои бе гуфтугӯ» (ҳарду 1991), «Оинаҳои ногаҳон» (1993), «Ба қавли парасту» (1996), «Гузинаи ашъор» (1999), «Гулҳо ҳама офтобгардонанд» (2001), «Шеър ва кӯдакӣ» (2006), «Дастури забони ишқ» (2007) ба табъ расидаанд. Инчунин Қайсари Аминпур рисолаи илмиеро дар мавзӯъи «Суннат ва навоварӣ» дар Теҳрон ҳимоя кардааст (1997). Қайсари Аминпур шоири навҷӯй ва навгӯй буд. Дар офариниши каломи манзум тарз ва услуби баёни хоси худро дошт. Қайсари Аминпур дар қолаби шеъри сафед ва шеъри суннатӣ эҷодиёти ирфонӣ ва ишқӣ дорад. Барои китоби «Мисли чашма, мисли рӯд» ӯ ба гирифтани ҷоизаи Нимо Юшиҷ (1989) сарфароз гардид. Узви пайвастаи Фарҳангистони забон ва адабиёти форсӣ аз с. 2003.

Осор[вироиш]

  • Як дарича осмон, Д., 2010;
  • Ҳамзоди ошиқони ҷаҳон, Т., 2010.

Эзоҳ[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Аҷамӣ Муҳаммадалӣ, Ҳақ ба сукут буд…, г. «Адабиёт ва санъат», № 47 (1998).

Сарчашма[вироиш]