Ҳоҷӣ Бектоши Валӣ
Намуди зоҳирӣ
| Ҳоҷӣ Бектоши Валӣ | |
|---|---|
| араб. форсӣ: حاجی بکتاش ولی | |
| | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | файласуф, шоир, ориф |
| Таърихи таваллуд: | 1209 ё 1209[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 1271 ё 1271[1] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Эътиқод: | ислом |
Иттилооти иловагӣ |
|
| Лоиҳаҳои алоқаманд: |
|
Муҳаммади Бектош (форсӣ: محمد بکتاش), Ҳоҷӣ Бектоши Валӣ (форсӣ: حاجی بکتاش ولی; 1209 ё 1209[1], Нишопур — 1271 ё 1271[1], Навшаҳр) — ориф, сӯфӣ ва донишманди форс-тоҷик, бунёнгузори тариқати бектошия, муаллифи «Мақолот», «Китобу-л-фавоид» ва «Шатҳия».
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Шарҳи ҳоли Ҳоҷӣ Бектоши Валӣ хусусияти ривоятию асотирӣ дошта, дар бораи зиндагии воқеии ӯ маълумоте дар даст нест. Гӯё ӯ дар Нишопур ба дунё омада, аз Аҳмади Ясавӣ илм омӯхтааст Бино ба маълумоти маъхазҳо Ҳоҷӣ Бектоши Валӣ дар давраи ҳукмронии султони турк — Урхон сарвари силсилаи инкишория будааст ва баъдтар силсилаи бектошияро таъсис намудааст.[2].
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- 1 2 3 4 Deutsche Nationalbibliothek Record #118869779 // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
- ↑ Бектошия / М. Ҳазратқулов // Асос — Боз. — Д. : СИЭМТ, 2013. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 2). — ISBN 978-99947-33-52-4.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Algar, Hamid (1989). "BEKTĀŠ, ḤĀJĪ". Encyclopædia Iranica. Vol. IV, Fasc. 2. pp. 116–118. https://www.iranicaonline.org/articles/bektas-haji-d.