Jump to content

Ҷамолуддин Шарифи Нишопурӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷамолуддин Шарифи Нишопурӣ
ар. عبد الله بن مُحمَّد بن أحمد الحُسيني النيسابوري
Таърихи таваллуд: 1307
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 1374[1]
Маҳалли даргузашт:
Навъи фаъолият: олим, шоир, фақеҳ, забоншинос, омӯзгор
Забони осор: форсӣ ва арабӣ

Ҷамолуддин Шарифи Нишопурӣ (форсӣ: جمال‌الدین شریف نیشابوری‎; 1300, Нишопур — 1374, Қоҳира) — Забонишинос, шоир, ориф, фақеҳ ва котиби форс-тоҷик, муаллифи «Шарҳу-т-тасҳил», «Шарҳу-т-талхис» ва «Шарҳу-л-лубоб».

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

Адабиёт[вироиш | вироиши манбаъ]

  • تاریخ ادبیات عربی، انتشارات دارالعلم للملایین؛ بیروت، از عمر فروخ جلد سوم ص ۸۰۸