Ҷуния
| Шаҳр | |
Ҷуния | |
|---|---|
| جونيه / Ǧūniya | |
| | |
| 33°59′ с. ш. 35°37′ в. д.HGЯO | |
| Кишвар | Лубнон |
| Таърих ва ҷуғрофиё | |
| Таъсис | асрҳои миёна |
| Масоҳат | 6 км² |
| Баландии марказ | 10 м |
| Минтақаи замонӣ | UTC+2:00 |
| Аҳолӣ | |
| Аҳолӣ | 100 000 нафар (2016) |
| jounieh.gov.lb | |
|
|
|
Ҷуния (ба арабӣ: جونيه, Ǧūniya) — шаҳри соҳилии Маронитии шимолу шарқии Байрут, маркази муҳими сайёҳӣ ва тиҷоратии Лубнон.[1] Аҳолии шаҳри Ҷуния тахминан 100 ҳазор нафар буда, яке аз бузургтарин марказҳои масеҳии маронитии Лубнон ба ҳисоб меравад. Бо тахаллуси «Монте-Карлои Шарқи Миёна» — аз сабаби Казинои Лубнон (соли 1959 кушода шуд) — машҳур аст.[1]
Таърих
[вироиш | вироиши манбаъ]Ҷуния дар асрҳои миёна ҳамчун маҳалли хурди моҳигирӣ ва тиҷорати соҳилӣ инкишоф ёфт. Дар асри XX, бахусус пас аз ҷанги шаҳрвандии Лубнон (1975–1990), Ҷуния ҳамчун панаҳгоҳи Маронитии шарқи Байрут аҳамият пайдо кард ва шумораи аҳолиаш бо муҳоҷирон аз минтақаҳои ҷангии Бейрут зиёд гардид.[1]
Соли 1965 дар домани кӯҳи Ҳариса дар наздикии Ҷуния ҳайкали Бузурги Биби Ҳариса (Notre Dame du Liban) — ҳайкали бузурги маликаи маронитӣ-католикии Лубнон — насб гардид; телефириқи бузурги Ҳариса (Téléphérique du Liban) Ҷунияро бо ҳайкал ва зиёратгоҳ мепайвандад.
Ҷуғрофия ва иқлим
[вироиш | вироиши манбаъ]Ҷуния дар нимҷазираи Каҷ-Ҷуния, дар канори халиҷи Ҷуния (Баҳри Миёназамин), дар маҳалли замини ҳамвори танги соҳилӣ воқеъ аст; иқлими он муътадили баҳримиёназаминӣ.
Аҳолӣ
[вироиш | вироиши манбаъ]Аҳолии шаҳри Ҷуния тахминан 100 ҳазор нафар буда, аксарият маронитҳо (католиҳои шарқии католики)-и арабӣ-лубнонӣ мебошанд.[1]
Иқтисод
[вироиш | вироиши манбаъ]Иқтисоди Ҷуния бар сайёҳии байналмилалӣ, Казинои Лубнон (яке аз бузургтарин казиноҳои Шарқи Миёна), бандар ва тиҷорати соҳилӣ асос меёбад.
Нақлиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар Ҷуния бандари мусофирӣ (раис ба Кипр ва Юнон), истгоҳи телефириқи бузурги Ҳариса ва шоҳроҳи Байрут–Ҷуния–Триполи амал мекунанд.
Фарҳанг ва маориф
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар Ҷуния Зиёратгоҳи Биби Ҳариса (Notre Dame du Liban) — яке аз муҳимтарин зиёратгоҳҳои маронитӣ-католикии Лубнон, Казинои Лубнон (соли 1959), мадраи Антонин (асри XIII) ва маркази таърихии шаҳри Ҷуния воқеъанд.
