Абдулҳаким Ғафуров

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Абдулҳаким Ғафуров
Абдулҳаким Каримович Ғафуров
Санаи таваллуд:

2 июл 1942

Зодгоҳ:

Самарқанд, ҶШС Ӯзбекистон, СССР

Санаи марг:

6 июн 2002(2002-06-06)

Маҳалли марг:

Душанбе, Тоҷикистон

Мамлакат:

Парчами Тоҷикистон Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

биология

Ҷойҳои кор:

Академияи илмҳои Тоҷикистон

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои биология

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин

Ҷоизаҳо:

Медалҳои ҷашнии Шӯрои Вазирони СССР "100-солагии рӯзи тав. академик К.И. Скрябин", "100-солагии зодрӯзи академик Е.Н.Павловский"

Абдулҳаким Каримович Ғафуров - олим, доктори илмҳои биология (1991), профессор, узви вобастаи АИ Тоҷикистон (1997).

Зиндагинома[вироиш]

Абдулҳаким Ғафуров (2 июли 1942 дар Самарқанд ба дунё омадааст. Коргари заводи рехтагарии ш. Самарқанд, шогирди устои қолабсоз (1958-1959). Факултети биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1964). Аспиранти назди Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи (ИЗИП) АИ Тоҷикистон (1964-1967). Се сол дар Лаборатрияи гелминтологияи АИ СССР таҳсил кардааст (1964-1967). Пас аз хатми аспирантура ходими хурди илмии Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи (ИЗИП) АИ Тоҷикистон (1967-1968). Соли 1968 дар Институти Умумиит. гелминтологияи ба номи К.И. Скрябин (ФР) дар мавзӯи “Гамбускҳои сиёҳтана-соҳибони андармиёни гелминтҳои ҳайвоноти мӯҳрадори Тоҷикистон” рисолаи номзади дифоъ кардааст. Ходими калони илмӣ (1969-1986), мудири шӯъбаи паразитологияи Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи АИ Тоҷикистон (1986-1992).

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Рисолаи докториро низ дар Москва дар Институти умумиит. гелминтологияи ба номи К.И.Скрябин дар мавзӯи “Таснифот, филогенияи мермитид ва асосҳои биологии истифодаи амалии онҳо” ҳимоя кардааст (1991). Доир ба мермитидҳо-нематодҳои паразити ҳайвоноти мӯҳрадормаводи фаровони илмӣ гирд овард, ки ба мавзӯи рисолаи номзадӣ тамоман дахл надошт лекин бинобар ғайрату суботкории беандозааш дар як муддати кӯтоҳ мутахассиси пешбари ин соҳа гардид. Дере нагузашта барои муайян кардани маводи илмӣ ва маслиҳат бисёр олимони собиқ ҷумҳуриҳои Назди Балтика, Украина, Русия, Арманистон ва Осиёи Миёна ба ӯ муроҷиат мекарданд. Дар асоси таҳқиқи морфологии заҳрдоршавии маводи фаровони илмии минтақаҳои гуногуни СССР; Карелия, Украина Қазокистон, Ӯзбекистон, Арманистон, Қирғизистон ва Тоҷикистон 44 намуди дар илми биология нав, аз ҷумла 3 насли нав ва 2 ҷинсу 3 зероилаи нави мермитидҳо тавсиф ва асоснок кардааст. Ғайр аз ин системаи тамоман нави оилаи мермитидҳоро тартиб додааст. Бори нахуст типологияи сиклҳои ҳаётан муҳимро тартиб дода, масъалаҳои муносибати паразит ва соҳиб, пайдоиш ва таҳаввулоти меримитидҳоро таҷдиди назар кардааст. Муаллифи 90 асару мақолаи илмӣ, аз ҷумла 2 монография буда, таҳти роҳбарии ӯ 3 унвонҷӯ рисолаи номзади ҳимоя намудааст.

Ҷоизаҳо[вироиш]

Бо медали ҷашнии Совети Вазирони СССР бахшида ба ёдбуди 100-солагии рӯзи тав. академик К.И. Скрябин ва медали ҷашнии Совети Вазирони СССР бахшида ба муносибати 100-солагии зодрӯзи академик Е.Н.Павловский мукофотонида шудааст. шудааст.[1]

Манобеъ[вироиш]

  1. Аслҳо ва наслҳо. – Душанбе, 2013, с.46-47