Абдуҳаким Ғафуров

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Абдуҳаким Ғафуров
Абдуҳаким Каримович Ғафуров
Санаи таваллуд:

2 август 1942(1942-08-02)

Зодгоҳ:

Самарқанд ҶШС Узбекистон

Санаи марг:

6 июл 2002(2002-07-06) (59 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе

Фазои илмӣ:

биология

Ҷойҳои кор:

Академияи илмҳои Тоҷикистон

Дараҷаи илмӣ:

доктори илм

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин

Ҷоизаҳо:

Узви вобастаи Академияи илмҳои Тоҷикистон

Абдуҳаким Каримович Ғафуров - олим, доктори илмҳои биология (1991), профессор. Узви вобастаи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1997).[1]

Зиндагинома[вироиш]

Абдуҳаким Каримович Ғафуров 2 августи соли 1942 дар гузари Қӯшҳавзи ш. Самарқанд ба дунё омадааст. Коргари заводи рехтагарии ш. Самарқанд, шогирди устои қолабсоз (1958-1959) буд. Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1964)., ихтисос – «зоология». Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: паразитология, гелминтологияи ҳайвоноти бесутунмӯҳра, энтомология. Аспиранти назди Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ(1964-67). Се сол дар Лабор. гелминтологияи АИ СССР таҳсил кардааст (1964-1967). Пас аз хатми аспирантура корм. хурди илмии Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ (1967-1968). С. 1968 дар Ин.-ути умумиит. гелминтологияи ба номи К. И. Скрябин (ФР) дар мавзӯи «Гамбускҳои сиёҳтана-соҳибони андармиёни гелминтҳои ҳайвоноти мӯҳрадори Тоҷикистон» рисолаи номзади дифоъ кардааст. Корманди калони илмӣ (1969-1986), муд. шӯъбаи паразитологияи Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ (1986-1992). Рисолаи док.-ро низ дар Москва дар Ин-ути умумиит. гелминтологияи ба номи К. И. Скрябин дар мавзӯи «Таснифот, филогенияи мермитид ва асосҳои биологии истифодаи амалии онҳо» ҳимоя кардааст (1991). Доир ба мермитидҳо-нематодҳои паразити ҳайвоноти мӯҳрадор маводи фаровони илмӣ гирд овард, ки ба мавзӯи рисолаи номз. тамоман дахл надошт, лекин бинобар ғайрату суботкории беандозааш дар як муддати кӯтоҳ мутах. пешбари ин соҳа гардид. Дере нагузашта барои муайян кардани маводи илмӣ ва барои маслиҳат бисёр олимони собиқ ҷум. Назди Балтика, Украина, Россия, Арманистон ва Осиёи Миёна ба ӯ муроҷиат мекарданд. Дар асоси таҳқиқи морфологии заҳрдоршавии маводи фаровони илмии минтақаҳои гуногуни СССР; Карелия, Украина, Қаз., Ӯзб., Арманистон, Қирғизистон ва Тоҷ. 44 намуди дар илми биол. нав, аз ҷумла 3 насли нав ва 2 ҷинсу 3 зероилаи нави мермитидҳоро тавсиф ва асоснок кардааст. Ғайр аз ин системаи тамоман нави оилаи мермитидҳоро тартиб додааст. Бори нахуст типологияи сиклҳои ҳаётан муҳимро тартиб дода, масъалаҳои муносибати паразит ва соҳиб, пайдоиш ва таҳаввулоти меримитидҳоро таҷдиди назар кардааст. Муаллифи асари «Мермитиды» (Д., 1997) ва зиёда аз 90 мақолаи илмӣ, аз ҷумла 2 монография. Таҳти роҳбарии ӯ 3 унвонҷӯ рисолаи номзади ҳимоя намудаанд. Бо медали ҷашнии Сов. Ваз. СССР бахшида ба ёдбуди 100-солагии рӯзи тав. акад. К. И. Скрябин ва медали ҷашнӣ ба муносибати 100-солагии зодрӯзи акад. Е. Н. Павловский, ки Сов. Ваз. СССР таъсис карда буд, мукофотонида шудааст.[2]


Манобеъ[вироиш]

  1. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с.
  2. Сомонаи aslunasl.tj Рӯзҳои ёдбуд дар моҳи август/ Ғафуров Абдуҳаким Каримович