Александр Глазунов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Александр Глазунов
AlexanderGlazounov.jpg
Иттилооти асосӣ
Таърихи таваллуд 10 август 1865(1865-08-10)[1][2][3][…]
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 21 март 1936(1936-03-21)[4][1][5][…] (70 сол)
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Пеша(ҳо) оҳангсоз, раҳбари мусиқӣ, омӯзишгар, мусиқишинос, омӯзгори мусиқӣ, профессори донишгоҳ, пиёнунавоз
Сабк симфонӣ ва мусиқии килоссик[d]
Ҷоизаҳо
Ҳунарпешаи халқии ҶШФСР
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Александр Константинович Глазунов (10 август 1865[1][2][3][…], Санкт-Петербург[4][6]21 март 1936[4][1][5][…], Нёйӣ-сур-Сен[d], Сена[d][7] ё Порис[6]) — оҳангсоз, раҳбари мусиқӣ ва мусиқидони номдори рус.

Зиндагинома[вироиш]

Александр Глазунов Солҳои 1879—1981 дар назди Римский-Корсаков таълим гирифтааст. Дар 16-солагӣ (1882) таҳти роҳбарии Балакирев нахустин симфонияи ӯ дар Санкт-Петербург иҷро шуд, ки аз истеъдоду маҳорати ин композитори ҷавон гувоҳӣ медод. Аммо Александр Глазунов сабки хосси худро ба таври мукаммал дар симфонияи 4-ум (1893) пайдо кард. Дар нахустин осори хеш ба омезиши равияҳои гуногуни мусиқии русӣ, ки дар охири асри 19 зуҳур карда буданд, саъй кард. Дар ташаккули эҷодии ӯ М. А. Балакирев, А. П. Бородин, П. И. Чайковский, С. И. Танеев нақши муҳим бозидаанд. Аз соли 1888 чун дирижёр дар бисёр мамлакатҳои хориҷӣ асарҳои оҳангсозони русро тарғиб намудааст. Аз соли 1899 проф. Консерваторияи Санкт-Петербург, аз охири соли 1905 то азиматаш аз ИҶШС директори он буд. Александр Глазунов яке аз навсозони таълими мусиқӣ аст. Дар эҷодиёти Александр Глазунов мусиқии симфонӣ ҷои намоёнро ишғол мекунад. Ӯ муаллифи 8 симфония, консертҳои созӣ, сюитаҳои симфонӣ, достону увертюраҳо ва дигар пйесаҳо барои оркестр, 7 квартет, 2 соната ва дигар асарҳо барои фортепиано мебошад. Александр Глазунов анъанаи П. И. Чайковский — симфоникунонии жанри балетро давом дод. «Раймонда» (1898), «Баришняи ходимак», «Фаслҳои сол» (ҳар ду — 1900) олитарин балетҳои Александр Глазунов мебошанд. Мусиқии Александр Глазунов бо самимият ва дилангезии худ шунавандаро мафтун мекунад. Симфонияҳои 5-ум, 6-ум ва 8-ум, ки дорои афкори фалсафию драматизми амиқанд, шоҳасарҳои Александр Глазунов мебошанд.

Эзоҳ[вироиш]

Осори адабӣ[вироиш]

  • Воспоминания об А. А. Спендиарове. — М.: «Советская музыка».1939, № 9—10.
  • Письма, статьи, воспоминания: Избранное / [Сост., вступ. статья, с. 3—19, и примеч. М. А. Ганиной]. — Москва: Музгиз, 1958. — 550 с., 5 л. портр.: нот. ил.
  • Полное собрание сочинений для фортепиано. Т. 1. / Ред. и коммент. В. С. Белова. — М.: Музгиз, 1955. — 240 с.
  • Франц Шуберт: Очерк / А. К. Глазунов; Ленингр. гос. консерватория; Обложка: Алексей Ушин. — Ленинград: Academia, 1928 (тип. «Кр. газ.» им. Володарского). — 43, [1] с., [2] с.

Адабиёт[вироиш]

  • Ганина М. А. К. Глазунов. Жизнь и творчества. Л., 1961;
  • Курсман А. С. А. К. Глазунов. М., 1977;
  • Крюков А. Н. Александр Константинович Глазунов (1865–1936). М., 1984;
  • Куницин О. И. Балети А. К. Глазунова. М., 1989.

Сарчашма[вироиш]