Алии Шатранҷӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Алии Шатранҷӣ
Зодгоҳ:

Самарқанд

Солҳои эҷод:

шоир

Забони осор:

форсӣ-тоҷикӣ

Алии Шатранҷи Хоҷа Деҳқон (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири форс-тоҷик (асри 12).

Зиндагинома[вироиш]

Зодгоҳаш Самарқанд. Дар «Чаҳор мақола»-и Низомии Арӯзии Самарқандӣ ва «Лубоб-ул-албоб»-и Авфӣ аз ӯ чун шоири баркамол, аз зумраи маддоҳони «Оли хоқон» (ҳокимони қарохонии Самарқанд) ёд шудааст. Дар «Лубоб-ул-албоб» 36 қитъаи Алии Шатранҷӣ ва як қасидааш ҷой гирифтаанд. Авфӣ таъкид мекунад, ки «аксар ашъори ӯ муқаттаот аст». Қитъаҳои Алии Шатранҷӣ аксаран панду насиҳатианд.

Намунае аз эҷодиёти шоир[вироиш]

Намунаҳо аз ашъори Алии Шатранҷӣ:

Башорат орад аз Наврӯз моро ҳар замон лаклак,
Кунад ғамгин дили мо з-он башорат шодмон лаклак.
Шавад холӣ зи барфу зоғ паҳнои замин яксар
Зи барфу зоғ чун гардад аён аз осмон лаклак…
Дабиристон-ст гӯӣ, ошёну кӯдакон гунҷишк,
Нишаста чун яке пири муаллим дар миён лаклак…
Умри дароз агар зи ҳар неъмате беҳ аст,
Бад неъмате, ки умри дароз аст дар ниёз.
Андар ниёз умри дароз, эй бародарон,
Умри дароз нест, ки ҷон кандани дароз.

Эзоҳ[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Суханварони Сайқали рӯи замин. - Д., 1973;
  • Бертельс Е. Э., История персидско-таджикской литературы. - М., 1960.

Сарчашма[вироиш]