Аллома Ҳиллӣ
Намуди зоҳирӣ
| Аллома Ҳиллӣ | |
|---|---|
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | олим, фақеҳ, муҳаддис, Марҷаи тақлид, муфассир, мутакаллим, аллома |
| Таърихи таваллуд: | 23 декабр 1250[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 27 декабр 1325[1] (75 сол) |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Маҳалли дафн: | |
| Кишвар: | |
| Миллат: | араб |
| Эътиқод: | ислом ва шиъа |
| Самти фаъолият: | фиқҳ, усули фиқҳ[d], илми ҳадис, тафсир, илми калом, Biographical evaluation[d], Arabic Language Studies[d], фалсафа ва мантиқ |
| Устодон: | Sayyed Ibn Tawus[d], Bahāʼ al-Dīn al-Irbilī, ʻAlī ibn ʻĪsá[d], Насируддини Тусӣ, Al-Bahrani[d] ва Q125962560? |
| Шогирдон: | Jamal al-Din ibn al-Husam[d] ва Қутбуддини Розӣ |
| Осор: | |
Абумансур Ҷамолуддин Ҳасан ибни Юсуф Мутаҳҳари Ҳиллӣ (форсӣ: ابومنصور جمالالدین حسن بن یوسف بن مطهّر حلّی), маъруф ба Аллома Ҳиллӣ (форсӣ: علامه حلی; 23 декабр 1250[1], Ҳилла[d] — 27 декабр 1325[1], Ҳилла[d]) — муҳаддис ва фақеҳи эронитабори арабинавис, муаллифи «Талхису-л-маром фӣ маърифату-л-аҳком», «Мабодиу-л-вусул ила-л-илми-л-усул».
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Encyclopædia Britannica (ингл.)