Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Аллома Ҳиллӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Аллома Ҳиллӣ
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: олим, фақеҳ, муҳаддис, Марҷаи тақлид, муфассир, мутакаллим, аллома
Таърихи таваллуд: 23 декабр 1250[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 27 декабр 1325[1] (75 сол)
Маҳалли даргузашт:
Маҳалли дафн:
Кишвар:
Миллат: араб
Эътиқод: ислом ва шиъа
Самти фаъолият: фиқҳ, усули фиқҳ[d], илми ҳадис, тафсир, илми калом, Biographical evaluation[d], Arabic Language Studies[d], фалсафа ва мантиқ
Устодон: Sayyed Ibn Tawus[d], Bahāʼ al-Dīn al-Irbilī, ʻAlī ibn ʻĪsá[d], Насируддини Тусӣ, Al-Bahrani[d] ва Q125962560?
Шогирдон: Jamal al-Din ibn al-Husam[d] ва Қутбуддини Розӣ
Осор:
Вироиши Викидода

Абумансур Ҷамолуддин Ҳасан ибни Юсуф Мутаҳҳари Ҳиллӣ (форсӣ: ابومنصور جمال‌الدین حسن بن یوسف بن مطهّر حلّی‎), маъруф ба Аллома Ҳиллӣ (форсӣ: علامه حلی‎; 23 декабр 1250[1], Ҳилла[d]27 декабр 1325[1], Ҳилла[d]) — муҳаддис ва фақеҳи эронитабори арабинавис, муаллифи «Талхису-л-маром фӣ маърифату-л-аҳком», «Мабодиу-л-вусул ила-л-илми-л-усул».