Анварбеки Абӯнаср

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Анварбеки Абӯнаср
Анварбеки Абӯнаср
Ном ба ҳангоми таваллуд:

Анварбеки Абӯнаср

Санаи таваллуд:

15 январи 1947

Зодгоҳ:

ноҳияи Панҷакент

Навъи фаъолият:

шоир

Анварбеки Абӯнаср - шоир, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (2000)

Зиндагинома[вироиш]

Анварбеки Абӯнаср 15 январи соли 1947 дар деҳаи Варзикандаи ноҳияи Панҷакент таваллуд ёфтааст. Соли 1969 факултаи филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Хуҷанд (ҳозира Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи Бобоҷон Ғафуров)-ро хатм карда то имрӯз дар зодгоҳаш машғули пешаи омӯзгорист. Дар баробари ин, чандин сол боз роҳбари маҳфили адабии «Бунафша» буда, ҳамзамон, дар Донишгоҳи озоди Тоҷикистон (Панҷакент) ба донишҷӯён сабақ медиҳад. Ҳамчунин сармуҳаррири нашрияи «Махзани илм» ва роҳбари маҳфили адабӣ мебошад.

Эҷодиёт[вироиш]

Ашъори ӯ дар маҷмӯаҳои дастҷамъӣ ва алоҳидае бо номҳои «Расид айёми тобистон» («1991), «Марди накӯном» (1994), «Умеди сабз» (1994), «Дунёи меҳр» (1995), «Модарнома» (2001), «Гулдастаи умед» (2002), «Таронаҳои зиндагӣ» (2003), «Пайғоми дил» (2005), «Рӯдакӣ ва Лоиқ» (2008), «Мавҷи нур» (2008) ба табъ расидаанд. Мураттиб ва муҳаррири маҷмӯаҳои дастҷамъии эҷодкорони ноҳия – «Бунафшаи Зарафшон» (1991) ва «Понздаҳ барг» (2000) мебошад.

Мукофот[вироиш]

  • Аълочии маорифи Тоҷикистон (2004);
  • Ордени «Шараф» (2007).[1]

Манбаъ[вироиш]

  1. Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. – Душанбе, «Адиб», 2014, – с. 25 ISBN 978-99947-2-379-9