Антонин Дворжак

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Антонин Дворжак
Дворжак Антонин
Dvorak.jpg
Иттилооти асосӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд чехӣ: Antonín Leopold Dvořák
Таърихи таваллуд 1841(1841)
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 1 май 1904(1904-05-01)[1][2][…] (62 сол)
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Пеша(ҳо) композитор
Соз pipe organ[d], фортепиано, скрипка[d] ва viola[d]
Сабк мусиқии клоссик[d] ва опера
Ҷоизаҳо
Соядаст
Соядаст
Commons-logo.svg Аудио, фото, видео дар Викианбор

Антонин Дворжак (1841-1904), композитори барҷастаи чех, омӯзгор, дирижёр.

Зиндагинома[вироиш]

Дворжак мусиқачӣ бо қобилияти ҳартарафа, скрипканавози моҳир, алтнавоз, пианинонавоз ва арғунуннавоз буд. Аммо шуғли асосӣ дар ҳаёташ эҷодиёти мусиқӣ боқӣ монд. Дворжак – муаллифи 10 опера, оратория ва кантата, 9 симфония, 5 достони симфонӣ, 6 увертюра, ду силсилаи «Рақсҳои славянӣ» ва асарҳои дигар барои оркестр; консертҳо барои фортепиано, барои скрипка, барои виолончел бо оркестр, асарҳои камеравӣ – созӣ, пиесаҳо барои фортепиано ва ғ. Дворжак - яке аз асосгузорони мусиқии классикии чех, давомдиҳандаи анъанаҳои ватандӯстонаи В. Сметана ва офарандаи симфонияи миллӣ мебошад. Якчанд сол ӯ профессор ва директори Консерваторияи Париж, инчунин директори Консерваторияи миллӣ дар Ню-Йорк буд. Минбаъд на фақат композитор, ҳамчунин ба ҳайси дирижёр, Дворжак тез-тез дар шаҳрҳои гуногуни Аврупо аз асарҳои худаш баромад кардаст (дар с. 1890 дар Маскав ва Петербург сафари ҳунарӣ дошт). Дар асарҳои ӯ – суруд ва рақсҳои фолклории славянӣ асос доранд.[7]

Эзоҳ[вироиш]

  1. Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF: платформа открытых данных — 2011.
  2. Encyclopædia Britannica
  3. SNAC — 2010.
  4. Немецкая национальная библиотека, Берлинская государственная библиотека, Баварская государственная библиотека и др. Record #11852836X // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  5. 5.0 5.1 https://aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local_base=aut&ccl_term=ica=jn19981000826
  6. Бэлза И. Ф. Дворжак Антонин // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1972. — Т. 7 : Гоголь — Дебит. — С. 594.
  7. Обидпур Ҷ. Луғатномаи тафсирии мусиқӣ / зери назари Б.Қобилова. – Душанбе: Аржанг, 2019. – С.122. – 480 с. ISBN 978-999-47-43-90-2(тоҷ.)