Ашрафии Самарқандӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search


Ашрафии Самарқандӣ
Ашрафии Самарқандӣ
Санаи таваллуд:

асри XII

Зодгоҳ:

Самарқанд

Санаи марг:

1192(1192)

Маҳалли марг:
Навъи фаъолият:

Шоир, донишманд

Ашрафии Самарқандӣ (форсӣ أشرفئسمرقندی) (соли вафоташ 1192, Самарқанд), шоири форс-тоҷик. Пас аз таҳсили илмҳои мутадовилаи замон ва касби камол ба Ироқ сафар кард. Аз он ҷо ба Исфаҳон омад ва ба хидмати дарбори Арслон ибни Туғрали Салҷуқӣ (ҳукмрониаш 1161–1176) дохил шуд. Дар интиҳои умр ба ватан баргашт. Тазкиранигор Авфӣ («Лубобу-л-албоб») аз вохӯрӣ ва шиносоияш бо Ашрафии Самарқандӣ, Ризоқулихони Ҳидоят («Маҷмаъу-л-фусаҳо») аз баландии мартабаи ӯ дар байни уламову фузало иттилоъ додааст. Аз Ашрафии Самарқандӣ девоне боқӣ мондааст, ки 2 ҳазор байтро дар бар мегирад. Қасидаҳои пандуахлоқӣ, мадҳӣ, танқидӣ (мазаммати зоҳирбинию насабпарастии ашрофи замон) дорад.

Адабиёт[вироиш]

  • Суханварони Сайқали рӯи замин. Душанбе, 1973.

Манбаъ[вироиш]