Забони водии Хуф

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Забон ва гӯиши мардуми водии Хуфи ноҳияи Рӯшони Тоҷикистон. Бархе аз помиршиносон онро забони хуфӣ, бархе дигар гӯиши хуфии забони рӯшонӣ муаррифи кардаанд. Бояд зикр намуд, ки хуфиён дар муҳити гӯишварони рӯшонӣ ба рӯшониён тақлид мекунанд ва дар байни шуғнониён мекӯшанд ба забони шуғнонӣ такаллум кунанд.[1]

Адабиёт[вироиш]

  • Пахалина Т. Н. Памирские языки. — М.: Наука (ГРВЛ), 1969. — 164 с. — (Языки народов Азии и Африки).
  • Языки и этнография «Крыши мира». СПб.: «Петербургское Востоковедение», 2005. — 112 с.
  • Payne, John, «Pamir languages» in Compendium Linguarum Iranicarum, ed. Schmitt (1989), 417—444.
  • Эдельман Д. И. Памирские языки // Лингвистический энциклопедический словарь. — М.: СЭ, 1990.

Эзоҳ[вироиш]