Иброҳими Қонунӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Иброҳими Қонунӣ
Иброҳими Қонунӣ
Санаи таваллуд

1478

Зодгоҳ

ш. Ҳирот

Санаи марг

1542

Касб(ҳо)

сароянда,навозанда

Иброҳими Қонунӣ (Амир Иброҳим с.тав.1478 Ҳирот, с.ваф. 1542), қонуннавоз, сароянда, мусиқидон, шоири соҳибдевон, хаттот. Зодаи Ҳирот. Дар зодгоҳаш камолот ёфта, барои такмили пеша ба Сабзавор, Рай, Табриз рафта, дар мусиқӣ (қонуннавозӣ), хаттотӣ ва сурудани асарҳои мусиқии тасаввуфӣ, ҳамосӣ ном баровард. Ӯ дар хидмати Сафавиён (1502-1736), Шайбониён (1500-1598) ба сифати котиб, дафтардори наққорахона, ромишгар (навозанда ва хонанда) будааст. Дар шаклу анвои шеърию мусиқии «савт», «нақш», «амал», «қавл», «кор», «сунбулӣ», «рехта» таснифоти рангини созию овозӣ сохта, дар шеъру шоирӣ табъи равон дошта, бо тахал-луси «Қонунӣ» ғазалу рубоиёт гуфта аст. Дар усули мақомҳои «Бузург», «Рост», «Нақши лаъли ту»-ро сохта, дар ҳаёти мусиқӣ шӯҳрати зиёд касб намуда ва матнаш ба қалами И.Қ. аст:

То лаъли ту дилфурӯз хоҳад будан,
Корам ҳаме оҳу сӯз хоҳад будан.
Гуфтӣ, ки ба хонаи ту оям рӯзе,
Он рӯз кадом рӯз хоҳад будан.

Адабиёт[вироиш]

Алишер Навоӣ, Маҷолис-ун-нафоис, Тош., 1964; Соммирзои Сафавӣ, Тӯҳфаи Сомӣ, Теҳрон, 1347; Искандарбеки Муншӣ, Таърихи оламорои Аббосӣ, Теҳрон, 1346; Энциклопедияи адабиёт ва санъати то- ҷик, ҷ.1, Душ., 1988.[1]

Ҳамчунин нигаред[вироиш]

Сарчашма[вироиш]

  1. Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н. – Душанбе, 2009. - с. 85 ISBN 978-99947-49-13-3