Иброҳим Барамиков

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Иброҳим Барамиков
Санаи таваллуд:

21 июл (3 август) 1909

Санаи марг:

16 сентябр 1978(1978-09-16) (69 сол)

Шаҳрвандӣ:
Касб:

camera operator

Мукофотҳо:

Барамиков Иброҳим Иззатуллоевич (русӣ: Ибрагим Изетуллович Барамыков; 3 августи 1909, Симферопол16 сентябри 1978, Душанбе), кинооператор. Артисти халқии ҶШС Тоҷикистон (1969), Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон (1946).

Зиндагинома[вироиш]

Хатмкардаи факултети оператории Ин-ти умумииттифоқии давлатии кинематография (1935).

Фаъолияти эҷодӣ[вироиш]

Аз соли 1935 дар «Тоҷиккино» (баъдтар «Тоҷикфилм») ба фаъолияти эҷодӣ шурӯъ кардааст. Иброҳим Барамиков аз филмбардорони намоёни кинои ҳуҷҷатии тоҷик буд.

Филмшиносӣ[вироиш]

Филмҳои ҳуҷҷатӣ[вироиш]

Муаллиф ва оператори филмҳои ҳуҷҷатии «Сарҳадбонон» (1935), «Аспҳои лақайӣ» (1937), «Иродаи халқ», «Канали Калони Фарғона», «Эҷодиёти халқ» (1939), «Канали Ҳисор» (1940), «Тантанаи санъати тоҷик» (1941); «Водии дарёи Вахш» (1947), «Чаҳоркунҷаҳои мазраъҳои пахта» (1954), «Роҳи пуршараф» (1958), «Ба Тоҷикистон омадани К. Е. Ворошилов» (1958) ва ғ.; филмбардори филмҳои ҳуҷҷатии «Душанбе – Сталинобод» (1936), «Тоҷикистони офтобрӯя» (1937), «Ҷавонони ворошиловӣ» (1940) ва ғ.; сароператори филмҳои пурраметражи ҳуҷҷатии публитсистии «Тоҷикистон» (медали биринҷӣ дар кинофестивали 6-уми байналхалқӣ дар Венетсия, 1946), «Замини ҷавонӣ» (1950), «Тоҷикистони Советӣ» (филми ранга, Мукофоти давлатии СССР, 1952), «Иди халқи тоҷик» (1955) ва ғ.; муаллиф ва реж. филмҳои ҳуҷҷатӣ ва илмию омавии «40-солагии ҶШС Тоҷикистон» (1964), «Дӯстии барқсозон» (1967), «Пахтаи маҳиннах» (1971). Ҳамчун реж. филмҳои «Гаҳвораи шеъри ман» (1971, бо ҳамкории И. Лиситский), «Зардолуи Тоҷикистон» (1973) ва ғ-ро офаридааст.

Филмҳои бадеӣ[вироиш]

Иброҳим Барамиков дар кинои бадеӣ қувваозмоӣ кардааст: оператори таҳиягар дар филмҳои бадеии «Боғ» (1939), «Водии баланд» (1940). Дар солҳои ҶБВ (1941–1945) дар студияи муттаҳидаи Сталинобод ва «Союздетфилм» филмҳои бадеии «Фарзандони Тоҷикистон» (1942) ва «Март–апрел» (1943)-ро ба навор гирифтааст.

Ордену мукофотҳо[вироиш]

Бо ду ордени «Нишони Фахрӣ», медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Аз соли 1957 узви ИК. ИҶШС.

Эзоҳ[вироиш]

Сарчашма[вироиш]