Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Исмоили Исфаҳонӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Исмоили Исфаҳонӣ
араб. ар. إسماعيل الأصبهاني‎
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: наҳвӣ, муфассир, муҳаддис, муаллиф
Таърихи таваллуд: 1065[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 1141[2]
Маҳалли даргузашт:
Шогирдон: Abū al-ʻAlāʼ al-Hamadhānī[d], Абутоҳири Исфаҳонӣ, Abū Mūsá al-Madīnī[d] ва Ибни Асокир
Осор:
Вироиши Викидода

Қивомуссунна[3], Исмоил ибни Муҳаммади Исфаҳонӣ (1065[1], Исфаҳон — 1141[2], Исфаҳон) — муфассир ва муҳаддиси форс-тоҷик, муаллифи «ал-Муътамад», «Эъробу-л-Қуръон», «ат-Тарғиб ва-т-тарҳиб» ва «Китобу-л-мабъас ва-л-мағозӣ», устоди Абусаъди Самъонӣ.