Муҳаммадӣ Исматуллоев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Муҳаммадӣ Исматуллоев
Муҳаммадӣ Файзуллоевич Исматуллоев
Санаи таваллуд:

1910(1910)

Зодгоҳ:

Самарқанд , ҶШС Ӯзбекистон СССР

Санаи марг:

1994(1994)

Маҳалли марг:

Душанбе ,

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

филология

Ҷойҳои кор:

Институти муаллимтайёркунии ш. Кӯлоб, Пажӯҳишгоҳи таҳқиқоти илмии мактабҳои Тоҷикистон, Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Т.Г. Шевченко

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои филология

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Т.Г. Шевченко, СССР

Муҳаммадӣ Файзуллоевич Исматуллоев (1910, ш. Самарқанд – 1994, ш. Душанбе) – олим, доктори илмҳои филология (1971), профессор (1975).

Зиндагинома[вироиш]

Муҳаммадӣ Файзуллоевич Исматуллоев соли 1939 Дорулмуаллимини тоҷикии ш. Тошканд ва 1944 Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Т.Г. Шевченкоро хатм кардааст. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941-1945). Солҳои 1948-1950 директори Институти муаллимтайёркунии ш. Кӯлоб, 1950-1957 директори Пажӯҳишгоҳи таҳқиқоти илмии мактабҳои Тоҷикистон ва ҳамзамон муҳаррири маҷаллаи «Мактаби Советӣ», 1957-1974 мудири кафедраи забони тоҷикӣ ва аз соли 1974 то поёни умр профессори ҳамин кафедраи Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Т.Г. Шевченко ш. Душанбе буд.

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Симои намоён дар илми забоншиносии тоҷик эътироф мегардад, бобати масоили мухталифи морфология ва синтаксиси забони тоҷикӣ, методикаи таълими он беш аз сад китобу рисола, дастуру нишондиҳанда, мақолаҳои илмӣ, илмӣ-оммавӣ навишта, дар таҳияю таълифи китобҳои дарсии макотиби миёна ва олии ҷумҳурӣ аз фанни «Забони тоҷикӣ» фаъолона иштирок доштааст.

Осор[вироиш]

  • Прямое дополнение в современном таджикском литературном языке. – Ленинград, 1954;
  • Оид ба масъалаҳои сифати феълӣ дар забони адабии тоҷик. – Сталинобод, 1954;
  • Пуркунандаи бевосита дар забони адабии тоҷик. – Д., 1962;
  • Очеркҳои грамматикӣ оид ба ҳолшарҳкунандаҳо дар забони адабии тоҷик. – Д., 1970;
  • Обстоятельство и его виды в современном таджикском литературном языке: Дисс…доктора филол. наук. – Д., 1971;
  • Очеркҳои грамматикӣ оид ба ҳолшарҳкунан-даҳо дар забони адабии тоҷик (ҳоли тарзи амал ва миқдору дараҷа). – Д., 1986;
  • Педагог, олим ва инсони комил. – Д., 1988;
  • Носирҷон Маъсумӣ. – Д., 1991.

Пайвандҳои беруна[вироиш]

Эзоҳ[вироиш]