Пётр Багратион

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Пётр Багратион
гурҷӣ: პეტრე ივანეს ძე ბაგრატიონი
Bagration P I.jpg
Зодрӯз

1765[1][2][3] ё 1769[4]

Зодгоҳ
Санаи марг

12 (24) сентябр 1812[3][1]

Маҳали вафот
Намуди қушун

Imperial Russian Army[d]

Рутба

генерал ва General of the Infantry (Imperial Russia)[d]

Набард/ҷангҳо
Соядаст

Bagration signature.svg

Commons-logo.svg Пётр Багратион дар Викианбор

Княз Пётр Ива́нович Багратио́н (гурҷӣ: პეტრე ივანეს ძე ბაგრატიონი, Пе́тре Иване́с дзе Багратио́ни; 29 июн (10 июл) 1765, Тифлис — 12 (24) сентябри 1812, деҳаи Сима, губернияи Владимир) — княз, генерали рус, қаҳрамони Ҷанги ватании соли 1812.

Зиндагинома[вироиш]

Аз оилаи полковник, аз авлоди княз­ҳои қадимии гурҷӣ. Хидмати ҳарбиро соли 1782 дар Қафқоз оғоз намудааст. Дар ҷангҳои русҳову туркҳо (1787-91) ва дарамалиёти ҷангии Полша (1793-94) ширкат доштааст. Дар лашкаркашиҳои А. В. Суворов ба Итолиё ва Швейсария (1799) фармон­деҳи лашкари пешрав (авангард) буд. Ин амалиёт аз диг. муҳориба­ҳои бузург фарқ дошт. Дар Ҷанги Россия бо Фаронса (1805-07) ба қисми асосии лашкари рус сардорӣ кард. Дар Ҷанги русҳову шведҳо (1808-09) сипаҳсолори дивизия ва дар Ҷанги русҳову туркҳо (1810) фармондеҳи лашкар буд. Солҳои 1806-10 фармондеҳи лашкари Молдавия, аз август соли 1811 сарварии лашкари Подолскийро ба уҳда дошт. Барои маҳорат ва шуҷоати ҷангӣ ба ӯ рутбаи генерал-лейтенант ва баъди ҷанг бо шведҳо генерали инфантерия (сипоҳи пиёдагард) доданд. Дар Ҷанги ватании соли 1812 дар муҳорибаи Бородино фармондеҳи лашкар буд. Дар ҳамин муҳориба захмӣ шуда, дар деҳаи Сими губернияи Владимир вафот кард. Соли 1839 бозмондаҳои ҷасади ӯ ба майдони Бородино оварда шуданд.

Эзоҳ[вироиш]

  1. 1.0 1.1 идентификатор BNF: платформа открытых данных — 2011.
  2. Немецкая национальная библиотека, Берлинская государственная библиотека, Баварская государственная библиотека и др. Record #117535087 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  3. 3.0 3.1 3.2 Багратион, Петр Иванович // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 394–398.
  4. 4.0 4.1 Большая российская энциклопедияБольшая российская энциклопедия, 2016. — ISBN 978-5-85270-320-0

Сарчашма[вироиш]