Ҷаҳиш ба мӯҳтаво

Саша Гитрӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Саша Гитрӣ
фр. Sacha Guitry
Ном ба ҳангоми таваллуд: фр. Alexandre-Georges-Pierre Guitry[1]
Таърихи таваллуд: 21 феврали 1885(1885-02-21)[1][2][3][…]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт 24 июли 1957(1957-07-24)[1][2][3][…] (72 сол)
Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ:
Касб: филмноманавис, намоишноманавис, коргардони филм, коргардони театр, либреттонавис, ҳунарпешаи театр, ҳунарпешаи синамо, муаллиф, коргардон, ҳунарпеша
Ҷоизаҳо:
Commander of the order of Nichan Iftikhar Officer of the Order of Leopold Commander of the Legion of Honour афсари Легиони ифтихорӣ Officier de l'Instruction publique Commander of the Order of Saint-Charles Commander of the Order of Polonia Restituta
IMDb: ID 0347589
 Парвандаҳо дар Викианбор

Саша́ Гитрӣ (фр. Sacha Guitry, номи аслияш Александр Жорж Пйер Гитрӣ; 21 феврали 1885[1][2][3][…], Санкт-Петербург[1]24 июли 1957[1][2][3][…], Порис[4]) — ҳунарпеша, коргардон ва драматурги фаронсавӣ.

Зиндагинома

[вироиш | вироиши манбаъ]

Писари ҳунарпеша Люсен Гитрӣ, ки солҳои 1882-90 дар театри Михайловскийи Санкт-Петербург кор кардааст. Аз соли 1900 дар саҳна ва аз 1902 корманди театри «Ренессанс» (Порис). Ба драманависӣ бори нахуст соли 1902 дар театри «Матюрен» иқдом кардааст. Ҳудуди 150 асари саҳнавӣ навиштааст, ки «Жан де Лафонтен» (1916), «Пастер» (1919), «Кадрил» (1937) аз ҷумлаи онҳо мебошанд.

Эҷодиёти Саша Гитрӣ, ки ба фазои хосси ҷашнии Порис фурӯ рафтааст, аз бисёр ҷиҳатҳо сабки театрҳои хиёбониро мушаххас сохт. Аз соли 1917 ба кино ҷалб шуд ва чандин филмро ба саҳна гузошт. Ӯ ҳамчунин муаллиф ва иҷрокунандаи силсилаи барномаҳои радиоӣ роҷеъ ба таърихи Фаронса (1944), Наполеони I (1954) мебошад.

  1. 1 2 3 4 5 6 7 база данных Léonore (фр.)ministère de la Culture.
  2. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): платформаи додаҳои боз — 2011.
  3. 1 2 3 4 Encyclopædia Britannica (ингл.)
  4. 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118719432 // Gemeinsame Normdatei (нем.) — 2012—2016.
  5. LIBRISNational Library of Sweden, 2012.