Туркҳо

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Харитаи паҳншавии туркҳо

Туркҳо (ақвоми туркзабон)[1][2][3][4][5].[6][7] — ақвоме, ки бо ҳар гуна забонҳои туркии гурӯҳҳои туркзабон гап мезананд.

Ақвоми муосири туркзабон дар ҳар қитъаи ҷаҳон — дар Авруосиё, Амрикои Шимолӣ, Австралия ва дар минтақаҳои ҳаргуна давлатҳо — аз Осиёи Миёна, Қафқози Шимолӣ, назди баҳри Миёназамин, Аврупои Ҷанубӣ ва Шарқӣ, то Шарқи Дури Русия зиндагӣ мекунанд.

Аксарияти туркҳои муосир мусулмонанд, вале дар байни онҳо насрониҳои православӣ (қисми асосии гагаузҳо, кумандинҳо, чувашҳо, як қисми олтойиҳо, тоторҳо, хакасҳо ва ёқутҳо), яҳудиён (қараимҳо ва қримчакҳо), буддоӣ (уйғурҳои зард, як қисми солорҳо, қирғизҳои тарбағатай, тувагиҳо), бурхониён (олтойҳо), тенгриён ва шоманчиён (долганҳо, телеутҳо, хакасҳо, шорҳо, якутҳо).

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

  1. Аяган, Б. Г. Тюркские народы: энциклопедический справочник.-Алматы:Қазақ энциклопедиясы.2004.-382 с.:ил. ISBN 9965-9389-6-2
  2. Тюркские народы Сибири / отв. ред. Д. А. Функ, Н. А. Томилов; Ин-т этнологии и антропологии им. Н. Н. Миклухо-Маклая РАН; Омский филиал Института археологии и этнографии СО РАН. — М.: Наука, 2006. — 678 с. — (Народы и культуры). — ISBN 5-02-033999-7
  3. Тюркские народы Восточной Сибири / сост. Д. А. Функ; отв. ред.: Д. А. Функ, Н. А. Алексеев ; Ин-т этнологии и антропологии им. Н. Н. Миклухо-Маклая РАН. — М. : Наука, 2008. — 422 с. — (Народы и культуры). ISBN 978-5-02-035988-8
  4. Тюркские народы Крыма: Караимы. Крымские татары. Крымчаки / Отв. ред. С. Я. Козлов, Л. В. Чижова. — М., 2003. — 459 с. — (Народы и культуры). ISBN 5-02-008853-6
  5. Научно-редакционный совет, председатель Чубарьян А. О. Научный редактор Л. М. Минц. Иллюстрированная энциклопедия «Руссика». 2007. ISBN 978-5-373-00654-5
  6. Тавадов Г. Т. Этнология. Учебник для вузов. М.: Проект, 2002. 352 с. С. 106
  7. Этнопсихологический словарь. — М.: МПСИ. В. Г. Крысько. 1999

Сарчашма[вироиш | вироиши манбаъ]