Умарбек Султонзода

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Умарбек Султонзода
Умарбек Султонов
Санаи таваллуд:

12 апрел 1936(1936-04-12)

Зодгоҳ:

ноҳияи Панҷакент, ҶШС Тоҷикистон, СССР

Санаи марг:

13 ноябр 1996(1996-11-13) (60 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе, Тоҷикистон

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

фалсафа

Ҷойҳои кор:

Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ

Дараҷаи илмӣ:

номзади илмҳои фалсафа

Унвонҳои илмӣ:

дотсент

Алма-матер:

Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко

Умарбек Султонзода (Умарбек Султонов, тав. 12.04.1936, деҳаи Мадовраи ноҳияи Панҷакент – ваф. 13.11.1996, ш. Душанбе), файласуф, номзади илмҳои фалсафа (1970).

Зиндагинома[вироиш]

Соли 1961 Донишкадаи омӯзгории ш. Ленинободро бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 1961–1996 дар кафедраи фалсафаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко ба ҳайси ассистент, муаллими калон ва дотсент фаъолият намудааст. Солҳои 1966–1969 дар аспирантураи АИ ҶТ таҳсил карда буд. Солҳои 1970–1977 дар Шӯъбаи фалсафаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Советии Тоҷик дар вазифаҳои мухталиф кор кардааст. Солҳои 1977–1996 дар кафедраи фалсафа ва фалсафаи фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев кор кардааст. Солҳои 1982–1983 дар Афғонистон ба сифати тарҷумон низ ифои вазифа намудааст. Соли 1995 ходими илмии Шӯъбаи фалсафаи АИ ҶТ буд ва ҳамзамон дар кафедраи фалсафаи фарҳанги донишгоҳи омӯзгорӣ ба ҳайси муаллими ҳамкор кор мекард. Муаллифи ду асари илмӣ ва зиёда аз 60 мақолаҳои илмӣ, илмию оммавӣ мебошад. Таълифотҳои ӯ ба масъалаҳои давлат ва инқилоб, таҳлили ақидаҳои иҷтимоӣ-сиёсӣ ва ахлоқии Ибни Сино бахшида шудаанд. Саҳми ӯ ҳамзамон дар тарбияи кадрҳои варзидаи Афғонистон низ калон аст, зеро ӯ соли 1980 дар Донишкадаи такмили ихтисоси муаллимони ҷамъиятшиносии Донишгоҳи ба номи М.Ю. Лермонтови ш. Москва барои ҷомеашиносони мактабҳои олии Афғонистон аз фалсафа дарс гуфтааст.

Осор[вироиш]

Дар бораи китоби В. И. Ленин «Давлат ва инқилоб», Д., 1990; Афкори фалсафию иҷтимоӣ ва ахлоқии Ибни Сино, Д., 1966.

Пайвандҳои беруна[вироиш]