Фаршед Зеҳнӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Фаршед Зеҳнӣ
Иттилооти асосӣ
Мамлакат

 Русия,  Тоҷикистон

Санаи таваллуд

15 январ 1958(1958-01-15) (61 сол)

Зодгоҳ

Самарқанд

Кор ва дастовардҳо
Ҷоизаҳо

Дорандаи сертификати Эксперти байналмилалӣ аз рўи барномаи SABIT-и Ин.-ути миллии стандартҳои ИМА (1996)

Унвонҳо

«Бинокори фахрии Россия» (2006)

Фаршед Фарҳодович Зеҳнӣ (Тав. 15.01.1958, д. Боғимайдони ш. Самарқанд) — инженер - меъмор. Номз. илмҳои техникӣ (1988), дотсент (1994). Узви вобастаи Акад. меъморӣ ва сохтмони ҲТ (1995), узви Ҷамъияти Байналмилалии Геотехникон (ISSMGE). «Бинокори фахрии Россия» (2006).

Зиндагинома[вироиш]

Фаршед Фарҳодович Зеҳнӣ 15 январи соли 1958 дар деҳаи Боғимайони ш. Самарқанд ба ҷаҳон омадааст. Набераи адабиётшинос Тӯрақул Зеҳнӣ аст. Зеҳнӣ дар факултаи сохтмони Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик М.С.Осимӣ таҳсил кардааст (1975–1980). Омўзгори каф. механикаи хокҳо, асосу таҳкурсӣ ва геодезияи инж. (1980–83), асп. ИТИ таҳкурсӣ иншооти зеризаминӣ (НИИОСП)-и назди Госстройи СССР (Москва, 1983–1988). Дар мавзўи «Стабилизация слабых оснований с плоскими вертикальными дренами» рисолаи номз. дифоъ кардааст. Ход. илмӣ, муаллими калон, дотс. Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик М.С.Осимӣ (1988–1991). С. 1991 бо тавсияи Госстройи СССР дир. филиали Осиёимиёнагии НИИОПС таъин шудааст. С. 1992 (пас аз пошхўрии СССР), ки он ба ИТИ-и таҳкурсии иншооти зеризаминии Осиёи Миёна (САНИИОСП)-и Госстройи ҶТ табдил ёфт, ба ҳайси дир. фаъолият кардааст (1992–97). Дар ин муддат ба ҳайси деп. сов. меҳнаткашони ш. Душанбе (1989–94) дар ҳалли масъалаҳои сохтмони иморати адиргоҳу доманакўҳҳои м. Ховарони ш. Душанбе, шаҳрсозӣ, номгузории анъанавии Тоҷикистони саҳми бориз гузоштааст. Дар сохтмони Шоҳроҳи Байкал–Амур (1977), иншооти нафту гази Сибир (1978) саҳм гирифтааст. С. 1988 –1993 раиси Шўрои олимони ҳавони ш. Душанберо ба ўҳда дошт. Алҳол – сарвари Лабор. тадқ. илмии «Асоси таҳкурсӣ дар замини ковокхоки намкашида»-и Москва.

Эҷодиёт[вироиш]

Муаллифи зиёда аз 80 таълифоти илмӣ ва 2 патенти ихтироъ. Дорандаи сертификати Эксперти байналмилалӣ аз рўи барномаи SABIT-и Ин.-ути миллии стандартҳои ИМА (1996). Дар бозсозии меҳмонсаройҳои «Москва» ва «Риц Карлтон», тоннели мошингарди м. Лефортово, чорраҳаи бисёртабақаи майдони Гагарини Москва, биноҳои дохили Кремли Москва, маҷмааи биноҳои доираи Зебомайдон – 5, театрҳои ба номи Станиславский ва Немирович-Данченко, ба номи Вахтангов, Академияи ҳавонон, стадиони тозабунёди Ростови лаби Дон ва ғ. саҳм гузоштааст. Иштирокчии фаъоли анҷуманҳои байналмилалии Ню-Дели (1993), Лондон (2001), Истанбул (2001), Канны (2002), Осака (2005), Мадрид (2007), Искандария (2009), Афина (2011). Аз с. 2003 – намояндаи беподоши Комитаи меъморӣ ва сохтмони назди Ҳукумати ҶТ дар Русия. [1]

Эзоҳ[вироиш]

  1. Аз асл ба насл. — Душанбе, 2019. — 215 с. (тоҷ.). ISBN 978-99947-958-2-6