Қонунгузории намояндагӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Қонунгузории намояндагӣ – аз тарафи Ҳукумат қабул шудани санадҳое, ки қувваи қонунро доранд, оид ба масъалаҳое, ки дар салоҳияти парлумон буда, аз тарафи он салоҳиятдор карда шудаанд.

Аз рӯи қоидаи умумӣ, ба баровардани чунин санадҳо муваққатан ва оид ба масъалаҳои муайян ҳуқуқ дода мешавад. Қабули санадҳои қонунгузории намояндагй, чун қоида, ҳам аз тарафи Ҳукумат ва ҳам мақомоти дар итоати он буда (вазоратхо, идораҳои марказй ва ғайра) амалй мегардад. Қабулн чунин санадҳо ҳуқуқи парлумонро маҳдуд мекунад. Имкони қонунгузории намояндагӣ, масалан, дар Конститутсияҳои Фаронса соли 1958 (моддаи 38), Испания соли 1978 (моддаи 82), ҶФО соли 1949 (моддаи 80), Португалия соли 1976 (моддаи 173) ва ғайра пешбинӣ шудаанд. Аз қонунгузории намояндагй аз тарафи мақомоти иҷроия баровардани санадҳоро дар шароити фавқулодда (ҷанг, таҷовуз ва ғ.) фарқ кунондан лозим аст. Дар ҳамин гуна шароит ваколатҳо намояндагӣ намегарданд, вале ҳокимияти иҷроия дар асоси Конститутсия амал мекунад. Масалан, мувофиқи моддаи 86 Конститутсияи Испания ҳукумат дар вазъияти фавқулодда ва таъҷилй метавонад дастурҳои муваққатии қонунӣ диҳад, ки шакли декрет-қонунҳоро дошта, аммо асосҳои конститутсионии давлат, ҳуқуқу озодӣ ва вазифаҳои конститутсионии шаҳрвандон, меъёрҳои ҳуқуқи интихоботи умумиро халалдор намекунанд. Чунин декрет-қонунҳо бояд фаврӣ ба Конгресси вакилон, ки бо ин мақсад даъват карда мешавад, агар он дар иҷлосия набошад, супурда шаванд.[1]

Нигаред[вироиш]

Манбаъ[вироиш]

  1. Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М.А. - Душанбе: ЭР-граф, 2009. - с. 252