Авазҷонӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи

Авазҷонӣ - навъе аз харбузаҳои миёнсолӣ; ба навъҳои амирӣ мансуб аст. Асосан дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров ва маҳалҳои гирду атрофи он мепарваранд. Баъди 80 – 85 рӯзи кишт мепазад. Ҳар палакаш 1 – 2 харбуза мебандад. Авазҷонӣ харбузаи байзашакл (дарозиаш 33 – 40 см, вазнаш 3 – 5 кг) буда, пӯсташ суфтаи рах-рах, тунук, баъзан чин-чин ё тӯрдори зебо аст; рангаш сабзи сафедча. Мағзаш (3,5 – 4,5 см) сафеди сабзтоб, сахти карсосӣ, сероб, ширин, хуштаъм ва хушбӯй; 6 – 8% қанд ва 7,3 – 9,4% моддаҳои хушк дорад. Тухмаш паҳни дароз­рӯя, калон-калон, зарди сафедтоб, тухмпаллаҳояш ба мағз часпидаанд. Аз ҳар га андаряк 140 – 160 сентнер, ҳангоми ба заминҳои навкорам кишт кардан, 260 – 290 сентнер ҳосил гирифтан мумкин аст. Авазҷониро асосан тар мехӯранд, карҷ-карҷ бурида мехушконанд ва мураббо мепазанд. Авазҷонӣ барои ба ҷойҳои дур кашондан ва нигоҳ доштан мувофиқ аст. Бештар аз касалии пажмурдашавии фузариозӣ ва гарда зарар мебинад.

Манбаъ[вироиш]

  • Гулмамадов М. Зироатҳои полизии Тоҷикистон, Д., 1985.
  • Энсиклопедияи Миллии Тоҷик. Ҷилди I (А – АСОС)|| 2012 || ЭМТ. Ҷилди I
  • Справочник бахчевода. — Душанбе, 1987.

Нигаред[вироиш]

Сарчашма[вироиш]

  • Энсиклопедияи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон (ҷилди 1)