Аҳмад Шомлу

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Аҳмад Шамлу
احمد شاملو
Сурат
Навъи фаъолият:

шоир

Санаи таваллуд:

12 декабр 1925

Зодгоҳ:
Мамлакат:
Санаи марг:

24 июл 2000

Маҳалли марг:
Мукофоту ҷоизаҳо:
Соядаст:

Ahmad Shamloo signature.png

Сайт:

shamlou.org

Commons-logo.svg Аҳмад Шамлу дар Викианбор

Аҳмад Шамлу (12 декабр 1925, Теҳрон – 24 июл 2000 Караҷ) — шоир, нависанда, фарҳанг‌навис, рӯзнома‌нигор, пажӯҳишгар, мутарҷими эронӣ буд. Оромгоҳи вай дар Имомзода Тоҳири Караҷ воқеъ шуда аст. Дар давраи аз ҷавони шеърҳои худро бо тахалуси Алиф.бомдод ва Алиф.субҳ мунташир мекард. Барои сурудани шеърҳои Озодӣ‌хоҳона ва зиди истибдоде, вайро "шоири озодӣ Эрон" меноманд.

Шӯҳрати аслии Шамлу ба хотири суроиши шеър аст, ки шомили гунаҳои мухталифи шеъри нав ва бархе қолибҳои куҳан, назери қасида ва низ таронаҳои омиёна‌ мешавад. Шамлӯ дар соли 1326 бо Нимо Юшиҷ мулоқот кард ва таҳти таъсири вай ба шеъри нав рафтан оврад. Вай нахустин бор дар шеъри "Ту шукуфаи сурх як пероҳан" ки дар соли 1329 бо номи "шеъри сафеди ғуфрон" мунташир шуд вазнро раҳо кард ва ба‌ шеъри сипед ё шеъри мансӯрро поя гузошт.

Осори Шомлу[вироиш]

Маҷмуаҳои ашъор: “Оҳангҳои фаромӯшшуда”, “Оҳан ва эҳсос”, “Қатънома”, “Ҳавои тоза”, “Боғи ойина”, “Ойидо”, “Ойидо дар ойина”, “Дарахту ханҷару хотира”, “Қоқнус дар борон”, “Лаҳза дар борон”, “Лаҳзаҳо ва ҳамешаҳо”, “Марсияи хок”, “Баргузидаи шеърҳо”, “Шигифтан дар маҳ”, “Иброҳим дар оташ”, “Дашна дар дес”, “Таронаҳои кучаки ғурбат”, “Мадоеҳи бесала”, “Ҳадиси беҷарории Моҳон”, “Дар остона”, китоби достон “Зери хаймаи гургирифтаи шаб” тарҷумаҳои шеъру достон: “Биатрис”-и Леон Морис, “Бараах” Жон Руварзӣ, “Зангор” Ҳерберт Лопурей, “Арӯсии хун” Горсия Лорка, “Побараҳнаҳо” Захариё Истанко, “Дарахти сездаҳум” Андре Жид, “Сизиф ва марг” Робер мэрл, “Димоғ”-и Рио Носука, “Даст ба даст”-и Виктор Олбо, “Марг касбу кори ман аст” Рубер Мэрл, “Афсонаҳои кучаки чинӣ”-и Ҳойку, “Қиссаҳои бобом” Эрескин Колдул, “Бигзор сухан бигӯям” Гарка Чики, “Нисфи шаб аст дигар”-и доктор Швайтезо ва ғайра. Китобҳои вижаи кӯдакон: “Қиссаҳои ҳафт кулоғон”, “Малики сояҳо”, “Хурӯси зарӣ”, “Пироҳани парӣ”, “Борон”, “Чи шуд, ки дӯстам доштанд”, “Қиссаи дувоздаҳ бахт”. Матни куҳан: “Ҳофизи Шерозӣ”, “Афсонаҳои ҳафт гунбади низомӣ”, “Таронаҳои Абӯсаид”, “Таронаҳои Хайём”, “Таронаҳои Бобо Тоҳир”. Сардабирии ҳафтанома ва моҳномаҳои “Хӯша”, “Ҳафта” ва тадвини фарҳанги омиёнаи “Кӯча” дар 6 ҷилд ва таълифи беш аз сад мақола перомуни шеъру шоирӣ.

Намунаи ашъор[вироиш]

Уфуқи равшан

Рӯзе мо дубора кабӯтарҳоямонро пайдо хоҳем кард
Ва меҳрубонӣ дасти зебоеро хоҳад гирифт.
Рӯзе, ки камтарин суруд бӯса аст
Ва ҳар инсон
Барои ҳар инсон
Бародарест.
Рӯзе, ки дигар дарҳои хонашонро намебанданд,
Қуфл афсонаест
Ва қалб
Бароӣ зиндагӣ бас аст.
Рӯзе, ки маънои ҳар сухан дӯст доштан аст,
То ту ба хотири охирин ҳарф дунболи сухан нагардӣ.
Рӯзе, ки оҳанги ҳар ҳарф зиндагист,
То ман ба хотири охирин шеър ранҷи ҷустуҷӯи қофия набарам.
Рӯзе, ки ҳар лаб таронаест,
То камтарин суруд бдӯса бошад.
Рӯзе, ки ту биёӣ, барои ҳамеша биёӣ
Ва меҳрубонӣ бо зебоӣ яксон шавад.
Рӯзе, ки мо дубора барои кабутарҳоямон дона бирезем.
Ва ман он рӯзро интизор мекашам.
Ҳатто рӯзе,
Ки дигар
Набошам.

Инҷоро ҳам бингаред[вироиш]

Сарчашмаҳо[вироиш]


  1. 1.0 1.1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library ва ғ. Record #118867059 // общий нормативный контроль — 2012—2016.