Беллоу Сол

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search


Беллоу Сол
Saul Bellow
SaulBellow.jpg
Санаи таваллуд:

10 июни 1915

Зодгоҳ:

Лашин, Квебек, Канада

Санаи марг:

5 апрели 2005

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

нависанда

Забони осор:

англисӣ[6]

Ҷоизаҳо:
Имзо:

имзо

Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

БЕЛЛÓУ Сол (инглисӣ: Saul Bellow ному насаби аслиаш Соломо́н Бело́ус; 10 июни 1915, Лашин, Квебек, Канада — 5 апрели 2005, Бруклайн, Массачусетс, ИМА), нависандаи амрикоӣ. Оилаи Беллоу соли 1913 аз Петербург ба Канада муҳоҷират кард ва ӯ дар ҳамон ҷо ба дунё омад. Баъдан, аз с. 1924 ба ин тараф ӯ сокини шаҳри Чикаго (ИМА) шуд ва дар ҳамин ҷо зиндагиву эҷод намудааст. Дар донишгоҳҳои Чикаго ва Шимоли Ғарб таҳсил кард. Солҳои Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ (1939–45) дар хидмати артиши ИМА буд. Дар донишгоҳҳои Пристон, Ню-Йорк, Чикаго ва ғайра дарс медод. Аз соли 1993 сокини Вермонт. Пас аз нашри романи «Инсон байни замину осмон» (1944) чун нависанда шӯҳрат ёфт. Ба ӯ инчунин романҳои «Қурбонӣ» (1947), «Саргузашти Оги Марч» (1953), «Гендерсон, шоҳи борон» (1959), «Герсог» (1964), «Ҷаҳони мистер Саммлер» (1970), «Зимистони профессор» (1982), «Равелштейн» (2000), повестҳо дар мавзӯи ахлоқи ҷомеа, пйесаи «Ташхиси охирин» (1964), эссеҳо, мақолаҳо дар бораи баъзе адибон ва ғайра тааллуқ доранд. Мунақиддон Беллоуро чун устоди сухани муҷаз ва асарҳои калонҳаҷм эътироф намудаанд. Дорандаи Мукофоти Нобел (1976).

Осор[вироиш]

  • Между небом и землей. Лови момент. Москва, 2000;
  • На память обо мне. Повести и рассказы. Москва, 2000.

Сарчашма[вироиш]


  1. 1.0 1.1 http://www.legacy.com/ns/obituary.aspx?pid=3383638
  2. 2.0 2.1 http://www.nytimes.com/2005/04/06/books/06bellow.html?8hpib
  3. 3.0 3.1 https://www.nytimes.com/books/00/04/23/specials/bellow.html
  4. 4.0 4.1 http://www.nytimes.com/2001/12/09/books/actions-speak-only-as-loud-as-words.html
  5. 5.0 5.1 http://www.nytimes.com/2001/12/09/books/review/09GRAYLT.html
  6. 6.0 6.1 идентификатор BNF: платформа открытых данных — 2011.