Веддинг

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
ноҳияи Берлин
Веддинг
олмонӣ: Wedding
Нишон
Нишон
52°33′00″ а. шим. 13°22′12″ т. ш.HGЯO
Кишвар  Олмон
Тобеъи ҳавзаи Митте
Таърих ва ҷуғрофиё
Масоҳат
  • 9,23 км²
Баландӣ
41 м
Вақти минтақавӣ UTC+1[d] ва UTC+02:00
Аҳолӣ
Аҳолӣ
Шиносаҳои ададӣ
Нишонаи почта 13347, 13349, 13351, 13353, 13357, 13359 ва 13407
Веддинг дар харита
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Ве́ддинг (олмонӣ: der Wedding) — ноҳияи Берлин дар ҳайати ҳавзаи Митте.

Таърих[вироиш]

Веддинг бори аввал дар ду санади асри 13 зикр шудааст. Ин деҳаи Веддинг бо осиёб дар дарёи Панков буд. Дар худи ҳамон аср, деҳа беодам буд, осиёб ба дайр дар Бенедиктини Шпандау фурӯхта шуд ва замин ба моликияти шаҳрии Берлин гузашт. Дар асри XIV, Веддинг ҳанӯз барои аҳолии шаҳр заминҳои корам дошт, аммо баъд онҳо пурра бо санавбарҳо ва дубҳо афзуда, ба чарогоҳҳо табдил ёфтанд. Дар асри 17, дар ҷои Неттелбеккплатси ҳозира моликият сохта шуда буд, ки он соли 1603 ба курфюрсти бранденбургӣ дода шуда, соҳиби он гашт ва интавр деҳа аз моликияти шаҳр берун гашт.

Бо гузашти вақт, ҷангалҳои Веддинг барои эҳтиёҷоти шаҳри афзоянда решакан карда шуданд ва замин боз партофта шуд. Дар асри 18 маскункунии фаъоли қаламравҳои шимоли Берлин оғоз ёфт. Дар соли 1778 дар майдони Веддингплатси муосир аввалин хонаҳои мустамликадорон пайдо шуданд. Дар соли 1782, шоҳ Фридрихи II фармон дод, ки як мустамлика таъсис дода шавад, ки ба сабаби наздикӣ ба ин мулки Веддинг, номи Веддингро гирифт.

Дар миёнаи асри 19, Веддинг, ки ба як минтақаи фароғатӣ табдил ёфта буд, бартарияти қимор ва фоҳишагиро дошт. Дар соли 1861, Веддинг якҷоя бо Гесундбруннени ҳамсоя ба тобеияти шаҳр дохил карда шуданд.

Бинои маъмулии истиқоматӣ бо мағозаҳо дар Веддинг. C. 1900

Пас аз соли 1945 ва то муттаҳидшавии Олмон дар соли 1990, ноҳияи Веддинг дар зери ишғоли Бероини Фаронса қарор дошт. Аз солҳои 70-ум сар карда, муҳоҷирони меҳнатии Туркия ва муҳоҷирон дар минтақаи анъанавии синфи коргар бо нархҳои манзили дастрас ҷойгир шудан гирифтанд. Пеш аз ислоҳоти маъмурии соли 2001, Веддинг қисми ҳавзаи ҳамном буд.

Маҳаллаҳои Веддинг[вироиш]

  • Маҳаллаи Африқо
  • Антонкитс
  • Маҳаллаи англисӣ
  • Маҳаллаи Брюссел, инчунин маҳаллаи Белгия
  • Казармаи Юлиус Лебер, инчунин маҳаллаи Наполеон
  • Леополдкитс, инчунин Осрамкитс
  • Шпренгелкитс, инчунин маҳаллаи Шпарплатс

Бино[вироиш]

Калисоҳои куҳна ва нави Носира дар Леополдплатс

Намуди берунии Веддингро асосан биноҳои куҳна бо ҳавлиҳои даврони Грюндер ва иншооти манзилии бисёрошёнаи иҷтимоӣ, ки солҳои 1970-80 сохта шудаанд, муайян мекунанд. Истисно маҳаллаи Африқо мебошад, ки дар байни Боғи миллии Реберг ва Боғи Шиллер ҷойгир аст, бо меъмории деҳа ва гулзорҳои маъмулии солҳои 1920 ва 1930. Шаҳраки Шиллерпарк, ки ба Феҳристи Мероси Ҷаҳонии ЮНЕСКО дохил карда шудааст, инчунин шаҳраки ба номи Фридрих Эбертро махсус қайд кардан лозим аст. Варзишгоҳи яхбастаи Эрика Ҳесс дар наздикии истгоҳи зеризаминии Райниккендорфер-Штраса ва истгоҳи қатораи Веддинг ҷойгир аст.

Аҳолӣ[вироиш]

Веддинг сеюмин аз рӯи зичии аҳолӣ дар ҳавзаи Митте мебошад. Синну соли миёнаи як сокини Веддинг 38-40 сол аст. Ҳиссаи хориҷиён дар аҳолии Веддмнг тақрибан 30% -ро ташкил медиҳад. Бузургтарин гурӯҳҳои этникӣ дар Веддинг дар соли 2011 олмониҳо, туркҳо, намояндагони Африқои Марказӣ ва арабҳо буданд.

Эзоҳ[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Horst Evers: Wedding. 37 Geschichten über die Perle unter Berlins Stadtteilen. 3. Auflage. Lauf·Fahner Verlag, 1997, ISBN 3-924158-33-9.
  • Gerhild H. M. Komander: Der Wedding — Auf dem Weg von Rot nach Bunt. Berlin Story Verlag, Berlin 2006, ISBN 3-929829-38-X.
  • Ute Langeheinecke: Der Wedding als ländliche Ansiedlung 1720 bis 1840. Gebr. Mann Verlag, Berlin 1992, ISBN 3-7861-1658-X.
  • Ralf Schmiedecke: Wedding — Mitten in Berlin. Sutton, Erfurt 2001, ISBN 978-3-89702-366-6 (Die Reihe Archivbilder).
  • Ralf Schmiedecke: Berlin-Wedding — Neue Bilder aus alter Zeit. Sutton, Erfurt 2005, ISBN 3-89702-866-2 (Reihe Archivbilder).
  • Christian Simon: 750 Jahre Wedding — Eine Chronik. Berlin 2001, ISBN 3-8311-1777-2.
  • Heiko Werning: Mein wunderbarer Wedding. Geschichten aus dem Prekariat. Edition Tiamat, Berlin 2010, ISBN 978-3-89320-143-3.
  • Regina Scheer: Den Schwächeren helfen, stark zu sein. Die Schrippenkirche im Berliner Wedding 1882—2007. Hentrich & Hentrich Verlag, Berlin, ISBN 978-3-938485-63-7.




Пайвандҳо[вироиш]