Вера Запрягаева
Вера Запрягаева | |
|---|---|
| Запрягаева Вера Ивановна | |
| Таърихи таваллуд | 1912 |
| Таърихи даргузашт | 1994 |
| Кишвар | |
| Фазои илмӣ | гиёҳшиносӣ |
| Ҷоизаҳо | |
Запрягаева Вера Ивановна (1912—1994) — гиёҳшинос, доктори илмҳои биология (1965), профессор (1969), узви вобастаи АИ ҶШС Тоҷикистон (1978), Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1972), барандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино дар соҳаи илм ва техника (1977).
Зиндагинома
[вироиш | вироиши манбаъ]Хатмкардаи шуъбаи ғоибонаи факултаи географияи Институти давлатии педагогии Душанбе (ҳоло ДДОТ; 1945). Лаборант (1932 −1935), ходими хурди илмии Базаи тоҷикистонии АИ ИҶШС (1935—1941), директори Стансияи набототи кӯҳии Варзоб (1941—1967), мудири шуъбаи рустаниҳо (1967—1978), директори Боғи наботот (1978—1980) ва мудири лабораторияи Институти ботаникаи АИ ҶШС Тоҷикистон (аз 1980). Ибтидои солҳои 90 аз ҷумҳурӣ кӯчидааст.
Фаъолияти илмӣ
[вироиш | вироиши манбаъ]Вера Запрягаева дар бораи наботот ва дендрофлораи ҷангали Тоҷикистон, Узбекистон, Туркманистон ва Қирғизистон пажӯҳиш анҷом додааст. Ӯ рустаниҳои мевадеҳи худрӯи Тоҷикистонро омӯхта, исбот кард, ки алҳол дар кӯҳҳои Помиру Олой ҷараёни ташаккули рустаниҳо ба охир нарасида, дар ин мавзеъҳо фарқи байни рустаниҳои мевадеҳи худрӯй ва боғӣ чандон зиёд нест. Вера Запрягаева ба таҳқиқоти бисёрсолаи дар Стансияи ботаникии кӯҳии Варзоб, лабораторияҳои Институти ботаникаи АИ ҶШС Тоҷикистон, хоҷагиҳои ҷангали ҷумҳурӣ анҷомдодаи худ, инчунин ба таҷрибаҳои аҳолии таҳҷоӣ такя намуда, бори аввал дар Осиёи Марказӣ исбот кард, ки шароити табиии кӯҳсори Тоҷикистон барои боғу токдорӣ ва ҷангалпарварӣ мусоид аст. Саҳми Вера Запрягаева дар ҳалли масъалаи аз ҷиҳати илмӣ асосноки дар Тоҷикистон бунёд намудани боғҳои чормағзу писта низ арзанда мебошад. Вера Запрягаева барои дар шароити кӯҳсор парваридани тамашк, шаҳтути заминӣ ва бектошӣ таҳқиқоти зиёд бурда, баҳри сабзкории шаҳру деҳоти ҷумҳурӣ рустаниҳои гуногуни ороиширо тавсия додааст. Дар ин самт зиёда аз 130 таълифоти илмӣ дорад.
Ордену ҷоизаҳо
[вироиш | вироиши манбаъ]Бо орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат, Дӯстии халқҳо, «Нишони Фахрӣ», медалҳо ва Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Осор
[вироиш | вироиши манбаъ]- Дикорастущие плодовые Таджикистана. М.-Л., 1964;
- Лесные ресурсы Памиро-Алая. Л., 1976;
- Районы озеленения Таджикистана // Таблицы к проектированию земных насаждений в Таджикистане. Д., 1978;
- Лесные ресурсы Таджикистана и их охрана//Охрана природы Таджикистана. Д., 1980.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Запрягаева Вера Ивановна // Замин — Илля. — Д. : СИЭМТ, 2018. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2023, ҷ. 7). — ISBN 978-99947-33-89-9.
- Вера Ивановна Запрягаева. Д., 1982.
- Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Ҳайати шахсӣ. — Д. : Дониш, 2011. — 216 с.
- Зодагони соли 1912
- Даргузаштагони соли 1994
- Дорандагони ордени Байрақи Сурхи Меҳнат
- Дорандагони ордени «Нишони Фахрӣ»
- Шахсиятҳо аз рӯи алифбо
- Олимон аз рӯи алифбо
- Олимони Тоҷикистон
- Биологони Тоҷикистон
- Олимони Фарҳангистони улуми Тоҷикистон
- Аъзои вобастаи АИ Тоҷикистон
- Арбобони шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон
- Барандагони Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино
- Омӯзгорон аз рӯи алифбо