Чилла Мардонов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Чилла Мардонов
Чилла Мардонович Мардонов
Санаи таваллуд:

2 феврал 1932(1932-02-02) (88 сол)

Зодгоҳ:

ноҳияи Дарвоз, ҶШС Тоҷикистон, СССР

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

иқтисодиёт

Ҷойҳои кор:

Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ

Дараҷаи илмӣ:

номзади илмҳои иқтисод

Унвонҳои илмӣ:

дотсент

Алма-матер:

Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко

Ҷоизаҳо:

«Аълочии маорифи Тоҷикистон»

Чилла Мардонович Мардонов (тав. 2.02.1932, деҳаи Руботи ноҳияи Дарвоз), иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисодӣ (1966), дотсент (1967).

Зиндагинома[вироиш]

Солҳои 1950–1954 дар факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1954–1955 ассистенти кафедраи иқтисоди сиёсии донишкадаи номбурда буд. Солҳои 1955–1958 дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хизмат намудааст. Солҳои 1958–1960 ҳамчун муаллими калони кафедраи иқтисоди сиёсии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Кӯлоб ба номи А. Рӯдакӣ, 1960–1964 муаллими калони кафедраи иқтисоди сиёсии Донишкадаи давлатии ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко кор кардааст. Солҳои 1964–1966 аспиранти Донишгоҳи давлатии ба номи Н. Чернышевскии ш.Саратов, 1966–1984 дотсенти кафедраи назарияи иқтисоди Донишкадаи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон, 1984–2000 дотсенти кафедраи назарияи иқтисоди Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2000 то ба имрӯз дотсенти кафедраи назарияи иқтисоди Донишгоҳи миллии Тоҷикистон мебошад. Муаллифи зиёда аз 50 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ аст. Оид ба низоми асъори байналмилалӣ ва қувваи коргарӣ тадқиқотҳои илмӣ анҷом додааст. Дар як қатор конференсияҳои байналмилалӣ ва минтақавӣ бо маърӯзаҳо баромад кардааст.

Ҷоизаҳо[вироиш]

Бо нишони сарисинагии «Аълочии маорифи Тоҷикистон» ва ифтихорномаи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардидааст.

Осор[вироиш]

  • Кооператсияҳои ғайриистеҳсолии Тоҷикистон (солҳои 20-30-юм), Д., 1964;
  • Кадрҳои баландихтисос ба деҳот, Д., 1975.

Пайвандҳо[вироиш]