Шиҳобуддин Маҳмуди Занҷонӣ
Намуди зоҳирӣ
| Шиҳобуддин Маҳмуди Занҷонӣ | |
|---|---|
| араб. форсӣ: شهابالدین محمود بن احمد زنجانی ар. محمود بن أحمد بن محمود بن بختيار الزنجاني[1] | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | фақеҳ, қозӣ, забоншинос, муфассир, муҳаддис, омӯзгор |
| Таърихи таваллуд: | 1177 ё 1177[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 1258 ё 1258[1] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Эътиқод: | ислом ва суннӣ |
Шиҳобуддин Маҳмуди Занҷонӣ (форсӣ: شهابالدین محمود زنجانی; 1177 ё 1177[1], Занҷон — 1258 ё 1258[1], Бағдод) — луғавӣ, забоншинос, фақеҳ, усулӣ[2] ва муфассири арабизабони форс-тоҷик, муаллифи «Тафсири Қуръон» ва «Тарвеҳу-л-арвоҳ фи-т-тазҳибу-л-ислоҳ».
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 الزركلي خ. ا. الأعلام (араб.): قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Ҷ. 7. — С. 161.
- ↑ زنجانی، محمود بن احمد - ویکینور، دانشنامهٔ تخصصی(форсӣ). fa.wikinoor.ir. 16 марти 2024 санҷида шуд.(пайванди дастнорас)