Эмил Гилелс

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Эмил Гилелс
Таърихи таваллуд 6 (19) октябр 1916[1][2]
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 14 октябр 1985(1985-10-14)[2][3][…] (69 сол)
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Пеша(ҳо) пиёнунавоз, омӯзгори мусиқӣ
Соз фортепиано
Сабк мусиқии клоссик[d]
Ҷоизаҳо
emilgilels.com
Commons-logo.svg Аудио, фото, видео дар Викианбор

Эмил Григоревич Гилелс (6.10.1916, Одеса – 14.10.1986, Маскав) — пианинонавози барҷастаи рус, Артисти халқии ИҶШС (1954). Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1976).

Зиндагинома[вироиш]

Эмил Гилелс хатмкардаи Консерваторияи Одеса (1935), шогирди Б. Ренгбалд ва Г. Нейгауз. Ғолиби Озмуни байналмилалии пианинонавозон ба номи Изаи дар Брюссел (мукафоти якум, 1938). Аз соли 1938 устод ва аз соли 1952 профессор Консерваторияи Маскав. И.М. Жуков, В.П. Афанасев, М.В. Мдивани аз шогирдони машҳури ӯянд. Гилелс дар триои фортепианӣ ҳамроҳи Л.Б. Коган ва М.Л. Ростропович ҳунарнамоӣ кардааст. Гилелс академики фахрии Академияи шоҳии мусиқии Лондон (1969), Академияи ба номи Р. Лист (Будапешт, 1970), Академияи «Санта-Чечилия»-и Рим (1980) буд.

Ҷоизаҳо[вироиш]

  • Дорандаи мукофоти сталинӣ (1946) ва ленинӣ (1962).
  • Бо се ордени Ленин, орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат, Дӯстии халқҳо, «Нишони Фахрӣ» ва ордену медалҳои хориҷӣ сарфароз гардидааст.[6]

Эзоҳ[вироиш]

  1. 1.0 1.1 Немецкая национальная библиотека, Берлинская государственная библиотека, Баварская государственная библиотека и др. Record #119056445 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  2. 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF: платформа открытых данных — 2011.
  3. Encyclopædia Britannica
  4. SNAC — 2010.
  5. Гилельс Эмиль Григорьевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  6. Обидпур Ҷ. Луғатномаи тафсирии мусиқӣ / зери назари Б.Қобилова. – Душанбе: Аржанг, 2019. – С.96. – 480 с. ISBN 978-999-47-43-90-2(тоҷ.)