Ҳадиса Қурбонова

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Ҳадиса Қурбонова
Ҳадиса Қурбонова
Санаи таваллуд:

17 феврал 1940(1940-02-17) (78 сол)

Зодгоҳ:

деҳаи Шураки Сарихосор

Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоира, нависанда, драматург ва тарҷумон

Ҳадиса Қурбонова - шоира ва нависанда, узви Иттифоқи рӯзноманигорон (1969) ва узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1978) мебошад.

Зиндагинома[вироиш]

Ҳадиса Қурбонова 17 феврали соли 1940 дар деҳаи Шураки Сарихосор дар оилаи оҳангар ба дунё омадааст. Қисмат Ҳадисаро, ки аз падару модар ятим монда буд ба хонаи ятимони Сарихосор меорад. Ёдҳо, орзуҳо, ормонҳо ва билохира дилбастагӣ ба адабиёт Ҳадисаро соли 1958 ба факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон оварду соли 1963 онро бо сари баланд ба итмом расонид. Дар нашриёти «Ирфон» дар шӯъбаи адабиёти бачаҳо ба кор шурӯъ намуда, масъулияти баланд ва чашмикордонӣ ин бонуи ҳунарро зина ба зина боло мебарад. Аз соли 1967 то соли 1969 дар рӯзномаи «Пионери Тоҷикистон», аз соли 1969 то 1973 дар Кумитаи давлатии телевизион ва радиошунавонӣ ва аз соли 1973 то соли 1988 дар нашриёти «Адиб» фаъолияти босамар дошт.

Эҷодиёт[вироиш]

Меҳру муҳаббати шеър гуфтан дар ниҳоди Ҳадиса Қурбонова ҳанӯз аз даврони мактабхонӣ ва донишҷӯӣи пайдо гашта, рӯз то рӯз такмил меёфт. Аз азму талошҳои пайгиронаи ӯ китобҳои «Паймон», «Шукрона», «Нури Октябр», «Сомон», «Даргоҳи Офтоб», «Дунёи ҷавонӣ», «Эҳсон», «Арғувон», «Хатлон», «Соҳати дил», «Теғи одамкуш» ва очеркҳо: «Аз нимароҳ то шоҳроҳ», «Боғҳои шаҳдрез» рӯйи чоп омаданд, ки саршор аз меҳри модар, муҳаббати Тоҷикистони азиз, тараннуми табиати ҳамешабаҳори кишваранд. Дар драматургия ва тарҷума низ маҳорати махсусро соҳиб мебошад. Китоби «Соҳати дил» - и Ҳадиса Қурбонова ситоиши ватану ватандорӣ, шӯру шавқи дидору дарду фироқ, васфи сулҳу дӯстӣ ва мавзӯи ҷовидонаи ишқро дарбар гирифта, хонандаро ба роҳи рост, ба садоқату вафодорӣ ва одамгарӣ раҳнамун мекунад. Ҳамчунин ҳаёти бачаҳои ятим, шароити зисту таҳсили онҳоро дар хонаи бачаҳо шоира хеле нозук ба риштаи тасвир кашидаанд. Ҳадиса Қурбонова яке аз адибони маҳбуби хонандагони навраси Китобхонаи давлатии бачагонаи ҷумҳуриявии ба номи Мирсаид Миршакар мебошад.

Бигӯ, ки модарамро дидаӣ ту?

Ту орӣ дасти ларзонро ба сӯям,
Нигаҳ созӣ ба чашму рӯю мӯям.
Фидо гардам ба ожанги ҷабинат,
Ба қалби дар бузургӣ чун заминат.
Ба тори мӯйҳои сап-сафедат,
Ба чашми боумеду ноумедат.
Ҳамехоҳӣ, ки сози пурсупосам,
Магар, эй пиразан бар ту шиносам?
Бигӯ, ки модарамро дидаӣ ту?
Ягон ҳарфе аз ӯ бишнидаӣ ту?
Садои аллагӯиҳои модар
Диҳад акси садо аз кӯҳи кишвар.
Вале бар ёди ман не рӯи ӯ монд,
На мавзун қомату не бӯи ӯ монд.
Бар чашмам ҳар гули зебои олам,
Чу модар менамояд поку хуррам.

[1]

Домоди Самарқандӣ

Замини ман, ки то марзи Бухорову Самарқанд аст,
Аз ин рӯ аз Самарқандам ба худ ман Шоҳ овардам,
Забони Рӯдакӣ андар забонаш нарму оташбор,
Бароям мӯнису дилдори дилогоҳ овардам.
Ба китфаш ҷомаи зарбофт,
Ба сар тоҷе чу Исмоили Сомонӣ,
Ба дасташ Ҷоми Ҷам, гӯӣ, ки аз даврони Ҷамшед аст,
Ба дасти дигараш килк аст аз Монӣ.
Худоё, ӯ расид андар канорам ончунон шоде,
Бигуфто:”Деҳ ту дастат, духтари зебои Хатлонӣ,
Арӯси ман бишав, то дар ҷаҳони ишқу армонҳо,
Наҷӯям ғайри ту дигар бароям дилбари ҷонӣ”.
Ман охир тоҷику худ ҳамзабону ҳамдами тоҷик,
Ҳама Балху Бухорову Самарканд ин замини марзи аждодӣ,
Агар марзат бибурдандӣ ба яғмо, оҳ марзат ман,
Манам аз он замине, ки бирафт аз даст чун боде.
Биё, бо ман биомезу ҳама ғамҳо фаромӯш кун,
Ки кайҳо рафта он марзи Бухорову Самарқандат,
Чи ҷӯй бингар, акнун сарбасар гулдӯзии тоҷик,
Ман он ошиқ, ки аз марзи Самарқанд аст дар бандат.

Апрели 1992

Осор[вироиш]

  • 1. Паймон: Шеърҳо.- Душанбе: Ирфон, 1972.- 64 с.
  • 2. Аз нимароҳ то шоҳроҳ. - Душанбе: Ирфон, 1976.-64 с.
  • 3. Шукрона. -Душанбе: Ирфон, 1980.- 224 с.
  • 4. Нури октябр: Шеърҳо.- Душанбе: Маориф, 1981.- 24 с.
  • 5. Боғҳои шаҳдрез. - Душанбе: Ирфон, 1983.- 40 с.
  • 6. Сомон.-Душанбе:Ирфон,1984.- 224 с.
  • 7. Даргоҳи офтоб: Маҷмӯа. – Душанбе: Ирфон, 1986.- 224 с.
  • 8. Дунёи ҷавонӣ: Шеърҳо.- Душанбе: Адиб, 1987.- 144 с.
  • 9. Эҳсон: Маҷмӯаи шеърҳо.-Душанбе: Адиб, 1988.- 80 с.
  • 10. Арғувон. - Душанбе: Адиб, 1991.- 288 с.
  • 11. Гулафшон: Маҷмӯаи шеърҳо. – Душанбе: Адиб, 2000.- 176 с.
  • 12. Мадина.-Душанбе: Адиб, 2003.- 47с.
  • 13. Хатлон: Достон.- Душанбе: Эҷод, 2009.-292 с.
  • 14. Соҳати дил: Маҷмӯаи ашъор.- Душанбе: Адиб, 2010.-288 с.
  • 15. «Ҳилолӣ», «Меҳвари ишқ» : Достон¬ҳо. - Душанбе: Адиб, 2012.-288 с.
  • 16. Сарир: Девон.Ҷилди 1. - Душанбе: Адиб, 2013.-780 с.
  • 17. Сарир:Девон.Ҷилди 2. - Душанбе: Адиб, 2013.-748 с.[2]

Манобеъ[вироиш]

  1. Ҳадиса Қурбонова. Соҳати дил:Маҷмӯаи ашъор.- Душанбе: Адиб, 2010. - 288 с.
  2. Гулбаргҳои меҳр: Маълумотномаи библиографӣ барои синни миёна ва калони мактабӣ./Мураттибон: Авғонов Қурбон, Юсупова Муҳаббат; Муҳаррир Шаҳрия Адҳамзод. - Душанбе, 2013, - с. 54