Ҳайсам ибни Адӣ

Ҳайсам ибни Адӣ
Ҳайсам ибни Адӣ
Таърихи таваллуд	738 ё 748
Зодгоҳ	Куфа, Ироқ;
Таърихи даргузашт	822
Кишвар	Хилофати Умавиён; Хилофати Аббосиён;

Ҳайсам ибни Адӣ (ар. الهيثم بن عدي‎; 738 ё 748^[1], Куфа — 822^[2]) — забоншинос, нависанда ва муҳаддисии ироқии эронитабор, муаллифи «ат-Таърих», «ас-Савоиф», «ан-Наводир», «ал-Муъамирин».

Эзоҳ

1 2 Record #316438916, Record #2804152822001301040009 // VIAF(бис.) — [Dublin, Ohio]: OCLC, 2003.
1 2 شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان الذهبي سير أعلام النبلاء (араб.) — 3 — بيروت: مؤسسة الرسالة, 1985. — Ҷ. 10. — С. 104.

[_02c2b3abf0897225-1] 1 2 Record #316438916, Record #2804152822001301040009 // VIAF(бис.) — [Dublin, Ohio]: OCLC, 2003.

[_80e4fc809823a6b6-2] 1 2 شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان الذهبي سير أعلام النبلاء (араб.) — 3 — بيروت: مؤسسة الرسالة, 1985. — Ҷ. 10. — С. 104.

[1]

[2]