Абунувос

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Абунувос Ҳасан
Abu Nuwas.jpg
Номи пурра

Абунувос Ҳасан ибни Ҳонӣ

Санаи таваллуд:

762

Зодгоҳ:

Аҳвоз

Санаи марг:

813

Маҳалли марг:

Бағдод

Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

шоир

Жанр:

шеър[1]

Забони осор:

арабӣ

Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Абунувос Ҳасан ибни Ҳонӣ (тав. 762, Аҳвоз813, Бағдод) — шоири арабизабони эронинажод.

Зиндагинома[вироиш]

Дар ҷавонӣ аз падар маҳрум шуд. Ҳамроҳи модараш ба Басра кӯчида, дар назди Волиба ибни Ҳубоб ном шоири араб аз шеъру шоирӣ сабақ гирифт. Пас аз муддате Абунувос дар шоирӣ шӯҳрат ёфт ва ба Бағдод рафта, дар силки шоирони дарбори халифаҳо Ҳорунуррашид ва Амин ворид гардид. Абунувос дар тамоми навъҳои назми арабӣ шеър гуфтааст. ӯ чун бунёдгузори навъи тардиёт (шеърҳо дар васфи шикор) шинохта шудааст, вале Абунувос бештар бо хамриёт (шеърҳо дар васфи май, бодаю соғар) шӯҳратманд гардидааст. Ба шарофати Абунувос хамриёт дар адабиёти араб мавқеъ пайдо кард ва ба навъи мустақили эҷодӣ табдил ёфт. Зимни тасвири бодаю соғар, лаҳзаҳои гуворои ҳаёт, таваҷҷуҳи бепоёни худро ба тамаддуни ниёгонаш ифода намудааст ва ақоиди шуубияи худро иброз доштааст.

Ашъор[вироиш]

Абунувос дар ашъораш аз калимаҳои форсӣ хеле фаровон истифода намудааст. Дар офаридаҳои ӯ номи шахсиятҳои таърихӣ, асотирӣ, фолклории пешазисломӣ вомехӯранд, тасвири расму оин ва анъанаҳои зардуштӣ ба назар мерасанд. Чунин шеърҳои Абунувос бо номи «форсиёт» маъруфанд. Абунувос чун шоири озодандеш, шӯхтабъу ҳозирҷавоб, базлагӯю зиндадил дар байни халқ машҳур буд. Аз ин ҷост, ки дар бораи ӯ ва ё аз номи ӯ латифаҳои мутоибаиву ҳазломез ба миён омадаанд. Ашъори боқимондаи Абунувос дар ҳудуди 12 ҳазор байт аст, ки дар девоне фароҳам омада, ба жанрҳои адабии мадҳия, марсия, ҳаҷвия, хамрия, тардид ва ғ. тақсимбандӣ шудаанд. Девони Абунувос соли 1962 дар Бейрут ба табъ расидааст. Намунаҳо аз эҷодиёти Абунувос ба забонҳои англисӣ, немисӣ, русӣ ва ғайра тарҷума шудаанд.

Эзоҳ[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Шидфар Б. Я., Абу Нувас, М., 1978;
  • Фильштинский И. М., История арабской литературы, М., 1985.

Сарчашма[вироиш]