Мард

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Марди тоҷик бо сару либоси миллӣ (Ҳисор)
Марди тоҷик

Мард (порсӣ: مرد ) – ҷинси наринаи инсон; муқобил зан; одам, инсон; мард бояд, ки ҳаросон нашавад, мушкиле нест, ки осон нашавад (зарб.).

2. шавҳар, шӯй.

3. маҷ. росткор, ба қавли худ устувор, содиқ, вафодор; марди майдон марди шоистаи майдони корзор; марди шуҷоъ ва ҷасур; марди мардон а) марди аз ҳама ҷасур, одами ниҳоят шуҷоъ; б) унвони сардори олуфтаҳои Бухорои кӯҳна.

4. маҷ. шуҷоъ, далер, нотарс; муқоб. номард; мард будан далеру собитқадам будан; мард(он)-и кор аҳли кор; коргарон; он ки хубу диловарона кор мекунад; ҳам зани хона, ҳам марди кӯча зане ки ҳам вазифаи бонуи хонаро хуб адо мекунад ва ҳам мисли мардон машѓули кори расмист.

Мардак (порсӣ: مردك ) – шакли тасғири мард; мардина. 2. шавҳар (хитоби зан ба шавҳар). [1]


Ин шавқовар аст[вироиш]

Дар бисёр забонҳо калимаи мард ва инсон бо як калима ифода меёбанд, масалан: англисӣ: man, фаронсавӣ: homme, испанӣ: hombre ва ғайраҳо.

Ба ин ҷо ҳам нигаред[вироиш]

Манбаъ[вироиш]

  1. Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ (иборат аз 2 ҷилд) Ҷ. 1 А – Н (нашри дувум)./Зери таҳрири С. Назарзода, А. Сангинов, С. Каримов, М. Ҳ. Султон. – Душанбе 2010, - c. 795 ISBN 978-99947-69-39-1

Пайвандҳои беруна[вироиш]