Маъруфхоҷа Баҳодуров

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Маъруфхоҷа Баҳодуров
Маъруфхоҷа Баҳодуров
Санаи таваллуд

1920

Зодгоҳ

Рӯмон ноҳияи Ғафуров

Санаи марг

1997

Маҳалли марг

Рӯмон ноҳияи Ғафуров

Касб(ҳо)

овозхон ва навозанда,сароянда

Маъруфхоҷа Баҳодуров - сароянда, овозхон ва навозанда. Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон (1945). Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон (1947).

Зиндагинома[вироиш]

Маъруфхоҷа Баҳодуров соли 1920 дар деҳаи Румони ноҳияи Ғафуров ба дунё омадааст. Яке аз давомдиҳандагони анъанаҳои Содирхон Ҳофиз. Узви дастаи ҳаваскорони қасри маданияти комбинати абрешим (1934-1938), овозхони Филармонияи давлатии Тоҷикистон (1938-1950), роҳбари ансамбли мусиқии тоҷик дар кумитаи садои ҶШС Ӯзбекистон (1950-1956), корманди театри опера ва балети ш. Самарқанд (1966-1967), профессори Академияи мусиқии Ҷумҳурии Тоҷикистон (1993-1996).

Эҷодиёт[вироиш]

Баҳодуров иҷрокунандаи силсилаи сурудҳои «Шашмақом», асарҳои Содирхон Ҳофиз («Гулёр», «Гулёри Содирхон», «Ушшоқ»-и Содирхон) мебошад. Сурудҳои машҳури Баҳодуров «Ба фидои ту», «Тасаддуқ», «Эй дил хомуш шав», «Дилбари ҷонони ман», «Ёрро» ба ганҷинаи тиллоии мусиқии халқи тоҷик ворид шудаанд. Аз сарояндагони баландноми мусиқии классикии тоҷик ба шумор меравад. Барномаашро беш аз 100 суруду тарона ташкил медиҳад. Ӯ ба осори мусиқии Содирхон рӯҳия ва ифодаи тоза бахшида, таронаҳои «Шаҳноз», «Шаҳнози Содирхон», «Чапандози Содирхон», «Гулёри Содирхон», «Гулёр», «Баёт», «Ушшоқ», «Чоргоҳ», «Дугоҳ», «Ироқ» «Нимчӯпонӣ» ва ғ-ро бо маҳорати баланди сарояндагӣ иҷро намудааст. Таронаҳои Баҳодуров «Дилбари ҷонони ман» (ғазали Ҳофиз), «Эй дил хомӯш шав» (шеъри Лоҳутӣ), «Фидои ту» (ғазали Бедил), «Тасаддуқ» (ғазали Машраб) ва ғ. ба хазинаи тиллоии мусиқии классикии тоҷик дохил шудаанд. Баҳодуров мусаннифи достони шеърию мусиқии «Лайлӣ ва Маҷнун» ва ғ. мебошад. Инчунин муаллифи якчанд барномаҳои ҳунарист.

Иштирокчии Даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар Москва (1941), Даҳаи санъати ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон (Тошкент 1944), ҳамоиши байналхалқии мусиқии мардумони Шарқ (Самарқанд 1988), Анҷумани тоҷикони дунё (Душанбе, 1994), Рӯзҳои адабиёт ва санъати тоҷик дар вилоятҳои Тошканду Фаргона (1997). Ба кишварҳои Афғонистон ва Эрон сафарҳои ҳунарӣ кардааст.

Мукофот[вироиш]

  • Бо орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат (1957),
  • «Нишони фахрӣ»,
  • медали «Барои шуҷоати меҳнатӣ» (1954),
  • Ифтихорномаи Президиуми ШО ҶШС Тоҷикистон қадрдонӣ шудааст.[1]

Ҳамчунин нигаред[вироиш]

Адабиёт[вироиш]

  • Энсиклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик, ҷ. 1, Д., 1988;
  • Таджикская музыка, Д., 2003;

Пайвандҳои беруна[вироиш]

Сарчашма[вироиш]

  1. Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н. – Душанбе, 2009. - с. 39 ISBN 978-99947-49-13-3