Муҳаммад Мақариф

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Муҳаммад Мақариф
ар. محمد يوسف المقريف
Megariaf cropped GNC.jpg
Таваллуд 1940
Ҳизб
Таҳсилот
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Муҳаммад Юсуф ал-Мақариф [1] ё тавре ки ӯ дар вебсайти расмии худ менависад, доктор Муҳаммад Юсуф Ал Мақариф ( ар. محمد يوسف المقريف‎; соли таваллудаш 1940), — сиёсатмадори Либия аст, ки аз нахустин ҷаласаи худ дар моҳи августи соли 2012 то истеъфоаш дар моҳи майи соли 2013 ба ҳайси раиси Конгресси Миллии Миллӣ кор кардааст. Дар ин нақш ӯ воқеан сарвари давлати Либиё буд, [2] [3] [4] то истеъфоаш дар моҳи майи соли 2013 [5]

Мақариф раҳбари Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ аст, ки дар интихоботи соли 2012 се курсиро ба даст овардааст ва қаблан бо таъсис ва аввалин роҳбари Ҷабҳаи миллии наҷоти Либиё алайҳи режими Муаммар Қаззофӣ маъруф буд. [6]

Фаъолияти асосии сиёсӣ[вироиш | вироиши манбаъ]

Муҳаммад Мақариф ва Ҳиллари Клинтон

Пас аз ҷанги шаҳрвандии соли 2011, Мақариф аз Иёлоти Муттаҳида ба Либиё баргашт, ки бештари 30 соли худро дар онҷо дар бадарға гузаронида буд. [7] Ҳоло ӯ раҳбари Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ, вориси расмии NFSL [8] мебошад, ки 9 майи соли 2012, пас аз ба даст овардани қудрати Шӯрои Миллии Интиқол пароканда карда шуд. [9] Магариаф узви Институти муҳосибони оинномавӣ дар Англия ва Уэлс мебошад. [10]

Дар ҷараёни интихоботи Конгресси Миллии Либиё дар соли 2012, ӯ дар дохили Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ вакили конгресс интихоб шуд.

Президенти Конгресси умумимиллӣ[вироиш | вироиши манбаъ]

Мақариф 9 августи соли 2012 президенти Конгресси Миллии Либиё интихоб шуд. Вай дар Конгресс 113 овоз ба муқобили 85 раъйи рақиби мустақилаш Алӣ Зейдан, ки моҳи ноябр сарвазири Либиё шуд. [11] Баъди 9 моҳ дар мақоми президенти Конгресси Миллии Либиё кор кардан ӯ моҳи майи соли 2013 дар интизори қонуни инзивои сиёсӣ, ки тасвиб шуда буд, истеъфо дод ва ба далели наҳваи қаблиаш ба ҳайси сафир дар замони режими Муаммар Қаззофӣ аз мақом маҳрум шуд. [12]

Сарчашмаҳо[вироиш | вироиши манбаъ]

  • Бэнкс, Артур С., Томас Мюллер ва Вилям Оверстрит. Дастури сиёсии ҷаҳон 2008, CQ Press, 2008.
  • Шӯрои Амнияти Байналмилалӣ, Корҳои ҷаҳонӣ, Ҷилди 1, Шумораи 3-4, 1986, саҳ. 56–59.
  • Ассотсиатсияи Байналмилалии Таҳқиқоти Стратегӣ, Дастур оид ба мудофиа ва корҳои хориҷӣ, 2002 - Технология ва муҳандисӣ
  • Метц, Ҳелен Чапин (1987). "ЛИВИЁ: омӯзиши кишвар, боби 4. Ҳукумат ва сиёсат: мухолифат бо Қаззофӣ: мухолифони бадарғашуда». Шӯъбаи федералии тадқиқот, Китобхонаи Конгресс.
  • Вандеволл, Дирк (2006). Таърихи Либиёи муосир. Матбуоти Донишгоҳи Кембриҷ.

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

  1. "Profile: Libyan leader Mohamed Magariaf", by Rana Jawad, BBC News, 12 October 2012.
  2. Libya leader Magarief vows to disband illegal militias, BBC News (23 September 2013). Проверено 6 январи 2013. «Mr Magarief, the parliamentary speaker who acts as head of state until elections next year.».
  3. Gaddafi opponent elected Libya assembly chief, Al Jazeera English. Проверено 11 августи 2012. «Magarief, seen as a moderate Islamist, is effectively Libya's acting head of state, but the true extent of his powers is yet to be determined.».
  4. Grant. Magarief elected as Speaker of National Congress, Libya Herald. Проверено 6 январи 2013. «As Speaker, Magarief is now effectively Libya’s acting head of state, although the true extent of his powers remain undetermined as yet.».
  5. Libyan parliamentary chief resigns after political isolation law Europe Online Magazine
  6. Jawad. Profile: Libyan leader Mohamed Magariaf, BBC News (October 12, 2012).
  7. On eve of Libya's first real elections, many candidates tout time spent in exile. The World from PRX.
  8. Khan. Mohammed Magarief: From Libya's most hunted man to National Congress speaker, Libya Herald (11 August 2012). Проверено 24 августи 2012.
  9. Grant. Analysis: Magariaf victory paves way for emergence of Abushagur as PM, Libya Herald (12 August 2012). Проверено 24 августи 2012. «A one-time ambassador to India, Magariaf has a consistent track record as an anti-Qaddafi stalwart, having established the NFSL in 1981 and survived no fewer than three attempts on his life by the Qaddafi regime subsequent to that.».
  10. Archived copy. 10 августи 2012 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 6 май 2014.
  11. Grant. Analysis: Magariaf victory paves way for emergence of Abushagur as PM, Libya Herald (12 August 2012). Проверено 24 августи 2012. «A one-time ambassador to India, Magariaf has a consistent track record as an anti-Qaddafi stalwart, having established the NFSL in 1981 and survived no fewer than three attempts on his life by the Qaddafi regime subsequent to that.».Grant, George (12 August 2012). "Analysis: Magariaf victory paves way for emergence of Abushagur as PM". Libya Herald. Retrieved 24 August 2012. A one-time ambassador to India, Magariaf has a consistent track record as an anti-Qaddafi stalwart, having established the NFSL in 1981 and survived no fewer than three attempts on his life by the Qaddafi regime subsequent to that.
  12. Libya GNC Chairman Muhammad al-Magarief resigns, BBC News (28 May 2013). Проверено 28 май 2013.