Оиша бинти Абубакр

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Оиша бинти Абубакр
араб. عائشة بنت أَبي بكر
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд:

Оиша бинти Абубакри Сиддиқ

Лақаб:

Уммулмӯъминин

Санаи таваллуд:

соли 613

Зодгоҳ:

Макка

Санаи марг:

13 июл 678[1]

Маҳалли марг:
Кишвар:
Эътиқод:

Ислом

Падар:

Абубакри Сиддиқ

Модар:

Ум Рӯмон Зайнаб бинти Амир[d]

Ҳамсар

Муҳаммад

Шогирдон:

Товус ибни Кайсан[d]

Нуфуз:

суннӣ

Шабоҳат:

Shia view of Aisha[d]


Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд:

Commons-logo.svg Викианбор  

Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

Уммулмӯъминин Оиша бинти Абубакри Сиддиқ (арабӣ: عائشة بنت أَبي بكر‎; соли 613, Макка — соли 678, Мадина) — савумин ҳамсари паёмбар Муҳаммад (ﷺ), духтари халифаи Рошид Абубакри Сиддиқ (р), фақеҳтарин ва огоҳтарин занони мусалмон дар бораи дин ва адаб.

Кӯдакӣ[вироиш]

Нӯҳ сол пеш аз ҳиҷрат дар соли 613-уми милодӣ дар Макка ба дунё омадааст. Уммулмӯъминин Оиша (р) соли 58-и ҳиҷрӣ (678) дар синни 67-солагӣ дар Мадина аз дунё гузашт ва дар гуристони Бақеъ ба хок супорида шуд.[2]

Ҳамсари паёмбар[вироиш]

Ҳамсарони Ҳазрати Муҳаммад (с)
Ҳамсарони Ҳазрати Муҳаммад

Ҳадиҷа бинти Хувайлид

Савда бинти Замъа

Оиша бинти Абубакр

Ҳафса бинти Умар

Зайнаб бинти Хузайма

Зайнаб бинти Ҷаҳш

Ҷувайрия бинти ал Ҳорис

Рамла бинти Абусуфён

Умм Салома бинти Умайя

Райҳона бинти Зайд

Сафия бинти Ҳуай

Маймуна бинти ал Ҳорис

Марям ал Қибтия

Паёмбари акрам (ﷺ) соли дуюми пас аз ҳиҷрат ӯро ба хонаи худ овард. Вай маҳбубтарин ҳамсари Расули Худо (ﷺ) ва дар ривояти ҳадис аз ҳама занони он Ҳазрат серривояттар мебошад.

Мактаби Оиша[вироиш]

Бузургони саҳоба дар бораи фароиз ва аҳкоми дин аз вай суол мекарданд ва онҳоро ҷавоб медод. Масрук вақте аз номи ӯ ривоят мекард, мегуфт: Сиддиқа бинти Сиддиқ ва ба ман гуфт. Аз ӯ 2210 ҳадис ривоят кардаанд.

Эзоҳ[вироиш]

  1. Большая российская энциклопедия Большая российская энциклопедия, 2016. — ISBN 978-5-85270-320-0
  2. Абдушарифи Боқизода. Тафсири навини Қуръони карим, ҷилди якум — Душанбе: «ЭР-граф», 2012. - с. 836

Сарчашма[вироиш]

  • Абдушарифи Боқизода. Тафсири навини Қуръони карим, ҷилди якум — Душанбе: «ЭР-граф», 2012. - 880с.