Таърихи Табарӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Аксе ки дар китоби Таърихи Табари ҷой гирифта шудааст, нусхаи Балъами аст ки ба забони форсӣ аз арабӣ тарҷума кардааст «Таърихи пайғамбарон ва шоҳон»-и ат-Табари асри XIV

Абуалии Балъамӣ. Таърихи Табарӣ. Аз силисалаи «Халқҳои эронӣ дар маъхазҳои таърихӣ». (Иборат аз се ҷилд). Ҷ. I – Душанбе:Ирфон, 1992. – 656 с.

Таърихи Табарӣ (порсӣ: تاریخ طبری)китобест, ки аз тарафи Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ навишта шудааст. Абӯали Муҳаммад бини Муҳаммад Балъамӣ олими таърихшинос ва тарҷумони китоби Имом Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ - “Таърихи Табарӣ” аз арабӣ ба форсии тоҷикӣ мебошад.[1]

Нашри асар[вироиш]

Силсилаи осори илмие, ки Пажуҳишгоҳи ховаршиносии АИ Тоҷикистон таҳти унвони муштараки «Халқҳои эронӣ дар маъхазҳои таърихӣ» табъу нашр мекунад, муҳимтарин марҳилаҳои ташаккул ва тарақии иҷтимоиву фарҳангии тоҷикон ва халқҳои эрониюнаслро фаро мегирад. Дар ин асари таърихӣ этногенези мардумони эронӣ, ҳудуди густариши воқеии ин ақвом (сукунати аввала ва баъдинаашон) ва забонҳои онҳо, урфу одат ва суннатҳои фарҳангии шаҳру деҳоти кишвари Аҷам ва як идда масъалаҳои дигар мавриди баррасӣ хоҳад шуд. Силсила аз интишори «Таърихи Табарӣ» - яке аз муътабартарин сарчашмаҳои таърихӣ - оғоз мешавад, ки таърихи эрониёнро аз аҳди қадим то барқарор шудани Хилофати Араб ба бар карда.

Ба инҷо ҳам нигаред[вироиш]

Пайнавиштҳо[вироиш]

  1. Ат-Табари. Древние и средневековые источники по этнографии и истории Африки южнее Сахары. Т. 1. Арабские источники VII—X вв. М.-Л. АН СССР. 1960.