Фахруддин Ироқӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Фахруддин Ироқӣ
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: шоир, файласуф
Таърихи таваллуд: 10 июн 1213
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 1289[1]
Кишвар:
Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

Фахруддин Ироқӣ (ар. فخر الدين العراقي‎; 1213, Ҳамадон1289, Димишқ) — шоир, ориф ва нависанди сӯфии адаби форсӣ дар садаи ҳафтум ҳиҷрӣ, муаллиф «Ламаъот» мебошад.

Зиндагинома[вироиш]

Фахриддин Иброҳим бинни Шаҳриёр Ирокии Хамадони дар нимаи аввали асри ХIII зиндаги ва эҷод карда, мувофики ахбороти сарчашмахо таваллуди ӯ ба соли 604/1207 рост меояд. Зодгохи ӯ шаҳри Ҳамадон буда, то синни 18-солаги дар он чо умр ба сар бурдааст. Баъдан Ироки ба мамлакатҳои Миср, Сурия, Ирок саёхат намудааст. Дар бораи зиндагии ӯ дар маъхазхо маълумоти саҳеҳ вучуд надорад. Бино ба гуфти мухаккикон ӯ дар соли 688 хичри (1289 милоди) дар шаҳри Димишк вафот кардааст.

Осори бокимондаи Ирокиро девони газалиёту рубоиёт ва хикоёт, маснавии хурде бо номи «Ушшокнома» ва китоби фалсафию ирфонии «Ламаъот» ташкил медихад.

Намунаи ашъор[вироиш]

Бикашам ба ноз рузе сари зулфи мушкрангаш, Надихам зи даст ин бор, агар оварам ба чангаш. Сари зулфи ӯ бигирам, лаби лаъли ӯ бибусам, Ба мурод агар натарсам зи ду чашми шуху шангаш. Чу набот мегудозам ҳама шаб дар оби дида, Ба умеди он ки ёбам шакар аз дахони тангаш. Биравам, зи чашми масташ назаре ба вом гирам. Ки бад-он назар бубинам рухи хуби лоларангаш. Чу камони абрувонаш фиканад хаданги гамза, Чи кунам, ки чон набозам сипар аз паи хадангаш? Зи лабаш итоб, ё раб, чи хуш аст сулхи ӯ худ, Бинигар чи гуна бошад, ки чунин хуш аст чангаш. Дилам оинасту дар вай рухи ӯ наменамояд, Нафасе бизан Ироки, бигузар зи ному нангаш.

Эзоҳ[вироиш]