Фахруннисои Динаварӣ
Намуди зоҳирӣ
| Фахруннисои Динаварӣ | |
|---|---|
| араб. ар. شهدة بنت أحمد الإبري الدينوري البغدادية ар. شهدة بنت أبي نصر أحمد بن الفرج ابن عمر الإبري[1] | |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Касб, шуғл: | олим, олим, муҳаддис, котиб, хушнавис |
| Таърихи таваллуд: | 1089[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 1112 ё 1178[1] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Кишвар: | |
| Эътиқод: | ислом |
| Шавҳар | Abu al-Hassan al-Duraini[d] |
| Шогирдон: | Ilyas ibn Jami' of Irbil[d] |
Фахруннисои Динаварӣ (форсӣ: فخرالنسای دینوری; 1089[1], Динавар[d], Устони Кирмоншоҳ — 1112 ё 1178[1], Бағдод ё Басра) — бонуи донишманд, муҳаддис ва хушнависи курдтабори форсизабон.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- 1 2 3 4 5 الزركلي خ. ا. الأعلام (араб.): قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — Ҷ. 3. — С. 178.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- ندوی، محمد اکرم (۲۰۰۷). المحدثات: عالمان زن در اسلام. لندن: انتشارات اینترفِیس. ص ۵۵.