Ҳамдам Мӯъминҷонов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Ҳамдам Мӯъминҷонов
Ҳамдам Ҳомидович Мӯъминҷонов
Таърихи таваллуд: 21 август 1942
Зодгоҳ: Конибодом , ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС
Тахрихи даргузашт: 2008(2008)
Маҳалли даргузашт: Душанбе
Кишвар: Тоҷикистон
Фазои илмӣ: фалсафа
Ҷойҳои кор: Вазорати маорифи Тоҷикистон, Сафоратхонаи СССР дар Афғонистон, Академияи илмҳои Тоҷикистон, Донишкадаи соҳибкорӣ ва хизмати Тоҷикистон
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои фалсафа
Унвонҳои илмӣ: профессор
Ҷоизаҳо: медали «Барои меҳнати шоён»

Ҳамдам Ҳомидович Мӯъминҷонов (21.08.1942, шаҳри Конибодом ) — файласуф, доктори илмҳои фалсафа (2000), профессор (2003)

Зиндагинома[вироиш]

Соли 1965 шуъбаи шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро ба итмом расонда, чанде дар н. Турсунзода муаллимӣ кардааст. Солҳои 1966-1967 аспиранти АИ ҶШС Тоҷикистон, 1968-1970 мутарҷим дар Афғонистон, 1971-1978 муҳаррири телевизиони тоҷик, 1978-1982 корманди Вазорати маорифи ҷумҳурӣ, 1983-1985 мудири шуъбаи Бойгонии давлатии ҷумҳурӣ, 1985-1988 корманди Сафоратхонаи СССР дар Афғонистон, 1988-2002 муаллим ва дотсенти Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд. Аз соли 2003 то даргузашташ профессори Донишкадаи соҳибкорӣ ва хизмати Тоҷикистон буд.

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Оид ба фалсафаи «Авесто», ойини зардуштӣ, ахлоқ дар он даврон зиёда аз ҳаштод асару мақола ба табъ расондааст. Дар асараш "Тӯрон - гаҳвораи тамаддуни ориёӣ. - Душанбе, 2004" бори аввал дар бораи ойини зардуштӣ, таърихи тамаддуни ориёӣ ва шоҳону қаҳрамонҳои ниёкони халқи тоҷик маълумоти саҳеҳи илмӣ аз рӯи дастхатҳои Авесто овардааст.

Осор[вироиш]

  • Проблемаҳои ахлоқ ва фалсафа дар «Авасто». – Д., 1996;
  • Философское и этическое учение зороастризма. – Д., 1996;
  • Зардушт ва оини ӯ. Қисми І. – Д., 1993; Қисми ІІ. – Д., 1997;
  • Философские проблемы зороастризма. – Д. 2000;
  • Тӯрон - гаҳвораи тамаддуни ориёӣ. - Душанбе, 2004.[1]

Мукофот[вироиш]

  • Бо медали «Барои меҳнати шоён» қадр гардидааст.

Эзоҳ[вироиш]

  1. Арбобони илми тоҷик (асри ХХ-аввали асри ХХI) / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. – Душанбе, 2017. – С.63.