Абуюсуф
| Яъқуб ибни Иброҳим | |
|---|---|
| ар. یَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِیم | |
 | |
| Додраси олии Хилофат 767 — 798 |
|
| Пешгузашта: | таъсиси мансаб |
| Ҷонишин: | Юсуф ибни Яъқуб |
| Иттилооти инфиродӣ | |
| Ном ба ҳангоми таваллуд: | Яъқуб ибни Иброҳим ибни Ҳабиби Ансорӣ ибни Асъади Куфӣ |
| Лақаб: | Абуюсуф |
| Касб, шуғл: | қозӣ, муҷтаҳид |
| Таърихи таваллуд: | 731[1] |
| Зодгоҳ: | |
| Таърихи даргузашт: | 798[2] |
| Маҳалли даргузашт: | |
| Кишвар: | |
| Эътиқод: | ислом ва суннӣ |
| Самти фаъолият: | фиқҳ |
| Устодон: | Абуҳанифа Нуъмон ибни Собит ва Shu'ba Ibn al-Ḥajjāj[d] |
| Шогирдон: | Муҳаммади Шайбонӣ[d][3], Аҳмад ибни Ҳанбал[4], Ahmad bin Abi Taybah al-Darimi[d] ва Hasan bin Ziyad[d] |
| Осор: | |
 Вироиши Викидода | |
Абуюсу́ф Яъқу́би Ансорӣ ибни Иброҳим ибни Ҳабиб ибни Асъади Куфӣ, бештар маъруф ба Абуюсу́ф Ансорӣ (ар. أبو يوسف الأنصاري; 731, Куфа — 798, Бағдод) — фақеҳ ва донишманди бузурги ислом. Шогирди содиқи Абуҳанифа. Аз хурдӣ дар назди Абуҳанифа дарс омӯхтааст. Ӯ дар давраи хилофати Ҳорунаррашид қозии Бағдод буд ва 18 сол ин вазифаи пурмасъулро адо кардааст. Вай аввалин фақеҳест, ки соҳиби унвони «Қози-юл-қузот» (Додраси олии Хилофат) гардидааст.
Осор
[вироиш | вироиши манбаъ]Абуюсуф мусаннифи осори фаровонест, ки китобҳои зерин аз намунаи онҳоянд:
- «Китобу-с-салот»
- «Китобу-з-закот»
- «Китобу-с-сиём»
- «Китобу-л-фароиз»
- «Китобу-л-ваколат»
- «Китобу-л-васоё»
- «Китобу-с-сайд ва-з-забоеҳ»
- «Китобу-л-ҷавомеъ»
Баъзе муҳаққиқон китобҳои ӯро аз 36 то 40 ҷилд номбар кардаанд.
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ Али-заде А. Абу Йусуф (рус.) // Исламский энциклопедический словарь — М.: Ансар, 2007.
- ↑ (unspecified title) — OpenITI.
- ↑ Али-заде А. Шейбани Мухаммад ибн Хасан (рус.) // Исламский энциклопедический словарь — М.: Ансар, 2007.
- ↑ Али-заде А. Ахмад ибн Ханбал (рус.) // Исламский энциклопедический словарь — М.: Ансар, 2007.
Адабиёт
[вироиш | вироиши манбаъ]- Прозоров С. М. Некоторые штрихи к портрету верховного судьи Багдада Абу Юсуфа (ум. в 798 г.)(рус.) // ИВР РАН Письменные памятники Востока. — СПб.: Наука, 2008. — № 1 (8). — С. 165—169.
- Schacht J. Abū Yūsuf // Encyclopaedia of Islam / Ed. by P. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel, W. P. Heinrichs et al. — 2nd ed. — Leiden: Brill, 1960. — Vol. 1. — P. 164—165. — ISBN 90-04-08114-3. (англ.)
- Abū Yūsuf // Encyclopaedia of Islam / Ed. by M. Th. Houtsma, T. Arnold, R. Basset & R. Hartmann. — 1st ed. — Leiden: Brill, 1913. — Vol. 1. — P. 114.(англ.) — (существует репринт: 1993, ISBN 90-04-09787-2).
- Thomas D. Abū Yūsuf Ya‘qūb // Christian-Muslim Relations. A Bibliographical History / Ed. by David Thomas and Barbara Roggema. — Leiden: Brill, 2009. — Vol. 1 (600—900). — P. 354—359. — ISBN 90-04-16975-X. (англ.)
- Wakin J. A. Abū Yūsuf // Encyclopedia of Religion / Lindsay Jones, Ed. in Chief. — 2nd ed. — Detroit; N. Y. et al.: Thomson Gale, 2005. — Vol. 1. — P. 24—25. — ISBN 0-02-865734-9. (англ.)
- Abū Yūsuf // The Oxford Dictionary of Islam / John L. Esposito, ed. in chief. — Oxf.; N. Y. et al.: Oxford Univ. Press, 2003. — P. 5—6. — ISBN 0-19-512558-4. (англ.)
- Brockelmann C. Abû Jûsuf // Geschichte der arabischen Litteratur. — Weimar: E. Felber, 1898. — Bd. 1. — S. 171. (олмонӣ)
Пайвандҳо
[вироиш | вироиши манбаъ]- Imam Abu Yusuf (rahmatullahi alaihi)(англ.). Biographies. Inter-Islam. 28 апрели 2012 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 25 май 2012.
- Long, Ibrahim J. Abū Yūsuf: The Knowledge of Kūfa Inherited(англ.). Seeking The Purest Faith: Reflections of an American Muslim (28 November 2010). — запись в блоге. 28 апрели 2012 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 25 май 2012.
- Wheeler, Brannon M. Abū Yūsuf(англ.) // Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson (Eds.). Encyclopaedia of Islam, THREE. — Leiden: Brill Online, 2012.
- Pakatchi, Ahmad; Rezaee, Maryam. Abū Yūsuf(англ.) // Wilferd Madelung, Farhad Daftary (Eds.). Encyclopaedia Islamica. — Leiden: Brill Online, 2012.