Аҳмад ибни Ҳанбал

Аҳмад ибни Ҳанбал
араб. ар. أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَل‎ ар. أحمد بن محمد بن حنبل‎
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд:	Абӯабдуллоҳ Аҳмад ибни Ҳанбали Шайбонӣ
Лақаб:	Имоми аҳли суннат
Касб, шуғл:	муҳаддис, фақеҳ, олим, Зиёӣ, аллома, муфассир, ҳуқуқдон, муаррих
Таърихи таваллуд:	23 ноябр 780
Зодгоҳ:	Бағдод, Ироқ, Хилофати Аббосиён
Таърихи даргузашт:	2 август 855 (74 сол)
Маҳалли даргузашт:	Бағдод, Arab Iraq[d], Хилофати Аббосиён
Маҳалли дафн:	Ahmad ibn Hanbal Mosque[d] Al-Rusafa[d]
Эътиқод:	ислом
Модар:	Safiya bint Maymuna[d]
Ҳамсар	Abbassa Bint Alfadl[d]
Фарзандон:	Абдуллоҳ ибни Аҳмад ибни Ҳанбал[d] ва Salih ibn Ahmad ibn Hanbal[d]
Самти фаъолият:	фиқҳ, илми ҳадис, ақида, History of hadith[d], шариат, тафсир, Arabic Language Studies[d], ислом ва ҳуқуқ
Устодон:	Муҳаммади Шофеъӣ, Sufyan ibn `Uyaynah[d], Абдурраззоқи Санъонӣ, Абуюсуф, Яҳё ибни Маъин, Bihz ibn Asad[d], Abu Dawud at-Tayalisi[d], Husayn ibn Alí al-Jufí[d], Муҳаммад Доримӣ, Abd al-Rahman ibn Mahdi[d], Ibrahim ibn Sa'd al-Zuhri[d], Mu'tamir ibn Sulayman[d], Yahya al-Qattan[d], Wakee ibn al-Jarrah[d], Yazīd ibn Hārūn[d], Al-Walid ibn Muslim[d], Hushaim ibn Bashir[d] ва Исҳоқ ибни Роҳавайҳ
Шогирдон:	Абдуллоҳ ибни Аҳмад ибни Ҳанбал[d], ʻUthmān ibn Saʻīd Dārimī[d], Муҳаммад Бухорӣ, Abu Zur'a al-Razi[d], ʻAbd Allāh ibn Muḥammad Baghawī[d], Муслим ибни Ҳаҷҷоҷ, Абу Довуди Сиҷистонӣ[d], Ḥarbī, Ibrāhīm ibn Isḥāq[d], Hanbal ibn Ishaq[d], Abu Bakr al-Marrudhi[d], Abu Bakr al-Athram[d], Harb Al-Kirmani[d], Бақӣ ибни Махлад, Abdul Wahhab[d], Salih ibn Ahmad ibn Hanbal[d], Ishaq ibn Hanbal[d] ва Bashar ibn Musa[d]
Осор:	Феҳрист Musnad Ahmad ibn Hanbal[d], Fada'il Sahaba[d], Usul al-Sunna[d], al-Radd `ala al-Zanadiqa wa'l-Jahmiyya[d], al-Aqida[d], Al-Zuhd[d], Q137799838?, Q137799864? ва Q137799879?
Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд:	Викианбор   Викигуфтовард
Вироиши Викидода

Абӯабдуллоҳ Аҳмад ибни Ҳанбали Шайбонӣ, маъруф ба Аҳмад ибни Ҳанбал (ар. أحمد بن حنبل‎; 23 ноябр 780, Бағдод, Ироқ, Хилофати Аббосиён — 2 август 855, Бағдод, Arab Iraq^[d], Хилофати Аббосиён) — муҳаддис, фақеҳ ва мутакаллим, яке аз чаҳор имоми мазҳаби фиқҳии аҳли суннату ҷамоат, бунёнгузор ва пешвои мазҳаби ҳанбалӣ.

Зиндагинома

Аҳмад ибни Ҳанбал дар Бағдод ба дунё омада ва дар он ҷо вафот кардааст. Ӯ барои истимои ҳадис ба Шом, Яман ва Ҳиҷоз сафарҳо кардааст. Имом Аҳмад дар масъалаи халқи Қуръон бо муътазилиҳо муқовамати сахт нишон дода, ақидаи онҳоро напазируфт ва дар натиҷа халифа Муътасим ӯро ба ҳабс гирифта, шиканҷа кард ва сипас халифаи баъдӣ, яъне Мутаваккил ӯро аз ҳабс озод кард. Ибни Ҳанбал дар ҳадис китоби «ал-Муснад»-ро таълиф кардааст, ки он 30 ҳазор ҳадиси набавии шарифро дарбар мегирад.