Дилшод Раҳимов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Дилшод Раҳимӣ
Дилшод Камолович Раҳимов (Раҳимӣ)
Dilshod Rahimov.jpg
Санаи таваллуд:

28 апрел 1974(1974-04-28) (45 сол)

Зодгоҳ:

деҳаи Қулмунда (ҳоло-Муъминобод)-и ноҳияи Ҳисор

Дараҷаи илмӣ:

олим, фолклоршинос ва мардумшиноси тоҷик, номзади илми филология

Ҷоизаҳо:

Ҷоизаи АИ ҶТ барои олимони ҷавон (2008), Ифтихорномаи Академияи Илмҳои ҶТ (2013), Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон (2015)

Дилшод Камолович Раҳимов (Раҳимӣ) - фолклоршинос ва мардумшиноси тоҷик, номзади илми филология (с.2003).

Зиндагинома[вироиш]

Дилшод Камолович Раҳимов (Раҳимӣ) 28 апрел 1974 дар деҳаи Қулмунда (ҳоло-Муъминобод)-и ноҳияи Ҳисор таваллуд шудааст. Хатмкардаи мактаби миёнаи №70-уми ноҳияи Ҳисор. Ӯ дар Омӯзишгоҳи касбӣ-техникии № 52-и ш. Душанбе (с.1992) ва дар факултети филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон (с.1994-1999) таҳсили илм намудааст. Солҳои 1999 -2002 аспиранти Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои ҶТ буд. Раҳимов Д. соли 2001 фаъолияти кории худро дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода ба ҳайси омӯзгори калони кафедраи филология шурӯъ намудааст. Ӯ аз моҳи сентябри соли 2006 то сентябри соли 2016 дар вазифаи мудири шуъбаи фолклори Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои ҶТ кор кардааст. Аз 1 сентябри 2016 ба вазифаи муовини директори Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги ҶТ таъйин гашта, то ба имрӯз ин масъулиятро ба дӯш дорад.

Фаъолияти илмӣ[вироиш]

Раҳимов дар қатори таҳқиқи масъалаҳои фолклоршиносӣ ба омӯзиши масоили антропология ва мардумшиносӣ низ машғул шудааст. Ӯ бештар дар мавзӯъҳои назарияи фолклор, насри шифоҳӣ, мифология, ҷашну маросимҳо ва бовару эътиқодоти мардуми тоҷик пажӯҳиш мебарад. С 2003 ӯ рисолаи номзадиро дар мавзӯи «Шугун ҳамчун жанри фолклори тоҷик» дифоъ кардааст. Раҳимов аз с. 2006 узви Созмони фолклори Амрико мебошад, ки ин созмон беш аз 2000 фолклоршиносони кишварҳои ҷаҳонро муттаҳид кардааст. Ӯ дар якчанд курсҳои такмили ихтисос ва мактабҳои тобистонаи байналмилалӣ ширкат варзида, соҳиби сертификату шаҳодатномаҳо дар соҳаи мардумшиносию антропология шудааст. Таълифоти илмияш дар дохили кишвар ва берун аз он ба забонҳои тоҷикӣ, русӣ, англисӣ, кореягӣ, қирғизӣ, туркманӣ ва ба хатти форсӣ ба табъ расидаанд. Баъзе аз мақолаҳояш дар сомонаҳои Интернет низ нашр гардида, дастраси хонандагони миқёси ҷаҳонӣ гаштаанд. Раҳимов Д. муаллифи беш аз 150 мақолаи илмӣ ва илмӣ-оммавӣ мебошад. Соли 2007 маҷмӯаи достонҳои эпоси «Гӯрғулӣ»-ро бо адабиётшиноси эронӣ С. Ҳунарманд ба хатти форсӣ баргардон намуда, бо унвони «Ҳамосаи Гӯрғулӣ ба ривояти тоҷикӣ» дар ИМА нашр намудааст. Раҳимов Д. яке аз муаллифони асосии "Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик" ҷ.1.(2015) буда, ба қалами ӯ 160 мақолаи ин ҷилд тааллуқ дорад. Раҳимов Д. роҳбари гурӯҳи Мероси фарҳанги ғайримоддии назди ПИТФИ буда, зери роҳбарии ӯ Феҳристи миллии мероси фарҳанги ғайримоддӣ тартиб дода шуда, ба табъ расидааст. Инчунин ӯ роҳбари гурӯҳи кории номинатсияҳои "Санъати чакандӯзии тоҷикон", "Наврӯз", "Оши палав ва контексти фарҳангию иҷтимоии он дар Тоҷикистон" мебошад, ки ду номинатсияи ахир соли 2016 расман дар Рӯйхати репрезентативии ЮНЕСКО сабт шудаанд.

Осор[вироиш]

  • Шугун ва боварҳои мардуми тоҷик (2004),
  • Гӯрӯғлӣ ба ривояти тоҷикӣ. (Матни 7 достон, ба хатти форсӣ). Тартибдиҳандагон ва баргардонандагон Д. Раҳимов ва Саиди Ҳунарманд. Колумбус (ИМА). Интишороти «Ҷаванбукс», 2006. 220 с.
  • Чинори пургул (2008),
  • Фолклори тоҷик (Дастури таълимӣ) (2009),
  • Нигоҳе ба ҷашнҳои миллӣ ва ойинҳои суннатии тоҷикон(2011),
  • Гулчини зарбулмасалу мақолҳои халқҳои ҷаҳон (2012),
  • Ҷашни Меҳргон (2012),
  • Фарҳанги мардуми диёри Турсунзода (ҳамроҳ бо Р. Аҳмад, 2012),
  • Касбу ҳунарҳои анъанавии тоҷикон (2014),
  • Фолклор: усул, равия ва макотиб (2014, ба хатти форсӣ),
  • Ҷашни Меҳргон (2014, ба хатти форсӣ),
  • Феҳристи мероси фарҳанги ғайримоддӣ. Мураттибон Раҳимов Д., Қличева Н. Аминов А. ва дигарон. Муҳаррири масъул Раҳимов Д. – Душанбе: Адиб, 2015. (96 саҳ., ба забонҳои тоҷикӣ ва англисӣ);
  • Фарҳанги ғайримоддии халқи тоҷик (Натиҷаҳои экпедитсияҳои мардумшиносӣ ва санъатшиносии кормандони ПИТФИ дар соли 2015). /Мураттиб, муаллифи пешгуфтор ва хулоса Д. Раҳимов / Шумораи 1. –Душанбе: Аржанг, 2016. (140 саҳ. бо аксҳо).
  • Фарҳанги ғайримоддии халқи тоҷик (Натиҷаҳои экпедитсияҳои мардумшиносӣ ва санъатшиносии кормандони ПИТФИ дар соли 2016 аз ВМКБ). /Мураттиб, муаллифи пешгуфтор ва хулоса Д. Раҳимов / Шумораи 2. –Душанбе: Ирфон, 2016. (224 саҳ. бо аксҳо).

Мукофот[вироиш]

  • Барои силсилаи мақолаҳо ва монографияи «Шугун ва боварҳои мардуми тоҷик» Раҳимов Д. Сазовори ҷоизаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон барои олимони ҷавон (2008) гаштааст.
  • Соли 2013 барои силсилаи мақолаҳо роҷеъ ба фолклор ва этнографияи халқи тоҷик бо Ифтихорномаи Академияи Илмҳои ҶТ қадрдонӣ шудааст.
  • Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон (2015).[1]

Сарчашма[вироиш]

  1. Донишномаи Ҳисор. - Душанбе: "Ирфон", 2015, - с. 462-463