Исмоил Раҳматов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search

Исмоил Раҳматов (тав. 30.11.1949, ноҳияи Рӯшон), муаррих, номзади илмҳои таърих (1987), дотсент.

Зиндагинома[вироиш]

Солҳои 1970–1975 донишҷӯи факултети таърихи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин буд. Солҳои 1976–1979 дар аспирантураи Институти шарқшиносии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳсил намудааст. Солҳои 1979–1980 тарҷумон дар Ҷумҳурии Демократии Афғонистон, 1990–1992 муаллими калони кафедраи таърихи умумии Донишгоҳи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ.Ҷӯраев, 1993–1996 мудири кафедраи таърихи умумии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст. Солҳои 1998–2000 сармутахассис, 2001– 2005 мудири шӯъбаи сиёсии Маркази тадқиқоти стратегии назди Президентии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Аз соли 2006 то ба имрӯз ба ҳайси мудир, сипас дотсенти кафедраи кафедраи таърихи умумии Донишгоҳи славянии Русияву Тоҷикистон кор ва фаъолият дорад. Муаллифи 3 асар ва 100 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Дар конференсияҳо ва симпозиумҳои байналмилалӣ иштирок карда, роҷеъ ба ҳалли бӯҳрони Афғонистон, амнияти минтақаи Осиёи Марказӣ, мубориза ба муқобили терроризм ва экстремизми мазҳабӣ бо маърӯзаҳои илмӣ баромад кардааст. Бо нишони сарисинагӣ «Аълочии маорифи Тоҷикистон» қадр карда шудааст.

Осор[вироиш]

  • Зафарномаи Хусравӣ ва аҳамияти он дар омӯзиши таърихи Афғонистони Шимолӣ (нимаи аввали асри ХIХ) // Ахбори Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон, Д., 1978;
  • Взаимоотношения между Бухарским ханством и Шахрисабзским владениям. (По материалам персоязычных источников) // Сб. Проблемы востоковедения, — Д.,1987;
  • Назаре ба робитаҳои фарҳангии Тоҷикистон ва Афғонистон, — Д., 1987;
  • Афганистан. Исторический очерк // В кн.: Афганистан сегодня, — Д., 1988;
  • Исламская Республика Иран и антитеррористическая акция США в Афганистане // Сб. Перспективы региональной безопасности в рамках борьбы с международным терроризмом, — Д., 2003.
  • Zafarnamae-ye Xosravi. Edited by Dr. Manucehr Sotuda, Dr. Esmoil Rahmatof . — Tehron, Ayene-ye Miros.1999;
  • Afgan conflict and Central Asian contries. //«Ориё- Пресс», (Еженедельный межд-й информационно-аналитический бюллетень.), №22(22), 19 ноября 2001;
  • Taliban movement and foreign policy of the Central Asian States. //«Ориё- Пресс», (Еженедельный межд-й информационно-аналитический бюллетень.), № 5 (34), 2002;
  • Внешние факторы стабильности ЦА и Афганистана // Афганистан: возрождение и перспективы развития. — Д., 2005;
  • Кем и за что был убит доктор Наджиб? //Известия АН Республики Таджикистан (ООН), 2009, №1. — С. 17-28;
  • Линия Дюранда в контексте афгано-пакистанских отношений.// Вестник университета (РТСУ), №3 (25), 2009 г. — С.68-80;
  • Внешние факторы развития радикализации ислама в Центрально-азиатском регионе. //Вестник Московского государственного лингвистического университета (МГЛУ). Выпуск 25 (631)// Политические науки. Геополитика, глобализация, международные отношения, — М., ИПК МГЛУ «Рема», 2011. С.180-191;
  • Проблемы Пуштунистана в политике Афганистана в новейшее время.//Таджикистан и современный мир. Центр стратегических исследований при Президенте Республики Таджикистан.№1(35), 2013. С.77-86.

Дар бораи Раҳматов[вироиш]

  • Миллибанд С.Д. Библиографический словарь отечественных востоковедов с 1917 г. /Рахматов Исмаил. – Изд-е 2-е, перераб. и доп. — М., 1995.

Пайвандҳои беруна[вироиш]