Миратулло Атоев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search


Миратулло Атоев
Санаи таваллуд

7 октябр 1938(1938-10-07)

Зодгоҳ

Ёхсу, ноҳияи Данғара

Санаи марг

10 апрел 1994(1994-04-10) (55 сол)

Маҳалли марг
Касб(ҳо)

мусиқидон

АТÓЕВ Миратулло 7 октябри соли 1938, деҳаи Ёхсуи Ноҳияи Данғара10 апрели соли 1994 шаҳри Душанбе, оҳангсози маъруфи тоҷик, Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон (1983).

Зиндагинома[вироиш]

Аз оилаи деҳқон. Дар хурдсолӣ ятим монда, дар хонаи бачагони Кангурт ва Душанбе (хонаи бачагони боистеъдод) тарбия гирифтааст. Хатмкардаи мактаби мусиқӣ (1954), Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе (1959) ва Консерваторияи давлатии Тошканд (1965). Баъди хатми консерватория мудири шуъбаи фанҳои назариявии Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе (1965–1969), мудири кафедраи фанҳои назариявии факултети санъати Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Шевченко (1969–1971), директори мактаби миёнаи махсуси мусиқӣ (1971–1981), директори Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе (1981–1985), Соли 1985 роҳбари бадеии оркестри эстрадии «Гулшан» буд. Аз соли 1986 муаллими фанҳои назариявии Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе ва дотсенти ДДСТ ба номи М. Турсунзода.

Эҷодиёт[вироиш]

Атоев Миратуло дар жанрҳои гуногуни мусиқӣ асарҳо офаридааст. Муаллифи зиёда аз 70 суруд: «Таронаи рӯд» (шеъри М. Турсунзода), «Тоҷикистон» (шеъри М. Ҳай­даршо), «Модарони интизор» (шеъри Ҷ. Каримзода), «Шаҳидони абадзинда» (шеъри Б. Собир); романсҳои «Навои дил» (шеъри М. Иқбол), «Чӣ меравӣ» (шеъри Абдурраҳмони Ҷомӣ) ва ғайра; зиёда аз 20 суруд барои бачаҳо: «Модари ҷон, модарам» (шеъри Б. Раҳимзода ва М. Фарҳат), «Кишвари беканор» (шеъри Ҳ. Файзулло) ва ғайра; 21 пйесаи бачагона барои фортепиано, пйесаи кон­сертӣ барои рубоб ва фортепиано, ду пйеса барои скрипка ва фортепиано; рақс барои рубоб ва фортепиано, оҳанг барои ансамбли скрип­канавозон, рақс барои скрипка ва фортепиано, сонатаи 3-қисма барои фортепиано, сонатина барои фортепиано, симфонияи № 1 («Мубориза»), Симфонияи № 2, достони симфонии «Ба хотираи қаҳра­монони Сталинград», сюитаи симфонии «Муш ва гурба» (У. Зоконӣ); сюитаи хореографии «Пахтакорон», увертюраи «Тӯёна» барои оркестр, консерт барои фортепиано ва оркестр, консерт барои скрипка ва оркестри симфонӣ; кантатаҳои «Дар оғӯши Ватан» барои хори бачагона ва оркестр, «Кишвари азиз» барои солист, хор ва оркестр, «Мо бачагони хушбахтем» барои хори бачагона ва оркестр, «Субҳи кишвари ман» барои хори омехта ва оркестр, достони вокалӣ-симфонии «Китоби об» барои солист, хор ва оркестри симфонӣ; достони вокалӣ-симфонии «Роғун» барои солист, хори омехта ва оркестр; балети «Камони сеҳрнок» (либреттои С. Азаматова), мусиқӣ барои спектакл, кинофилмҳо ва ғайра Сюитаи симфонии «Муш ва гурба»-ро собиқ Оркестри калони симфонии Кинематографияи ИҶШС иҷро намудааст.

Мукофотҳо[вироиш]

Бо медалҳо ва Грамотаи Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Аз соли 1967 узви ИК ИҶШС.[1]


Пайвандҳо
[вироиш]

Сарчашма[вироиш]

  1. Энсиклопедияи Миллии Тоҷик, Ҷилди 2. АСОС-БОЗ – Душанбе: Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик, 2013, - с.71 / Ш. Ҳабибов.
  • Энсиклопедияи советии тоҷик. – Душанбе. - Ҷ. 1. – 1978. - Саҳ. 289
  • Мусиқишиносон ва оҳангсозони Тоҷикистон. - Душанбе, 2011.