Неъматҷон Файзуллоев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Неъматҷон Файзуллоев
Неъматҷон Файзуллоев
Санаи таваллуд:

25 марти соли 1952

Зодгоҳ:

ш. Хуҷанд

Маъруф ба:

олим

Неъматҷон Файзуллоев (25.03.1952, ш.Ленинобод), адабиётшинос, доктори илмҳои филологӣ (2006). Аълочии маорифи Тоҷикистон (2002). Соли 2014 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст.

Зиндагинома[вироиш]

Неъматҷон Файзуллоев 25 марти соли 1952 дар шаҳри Хуҷанд таваллуд шудааст. Факултаи таъриху филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Ленинобод ба номи С.М. Киров (имрӯза Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров)ро хатм кардааст (1973). Ходими илмии ПЗА ба номи Рудакии АИ ҶШС Тоҷикистон (1973-82), коромузи Пажухишгоҳи адабиёти ҷаҳонии ба номи Горкии АИ ИҶШС (1977-78), муаллим (1982-83), сармуаллими кафедраи усули таълими забон ва адабиёти тоҷик (1983-85), дотсенти кафедраи адабиёти тоҷик (1985-95), дотсенти кафедраи адабиёти муосири тоҷик (аз с.1995), ноибдекани таълим (1993-2000), декани факултаи филологияи тоҷики ДДОЛ-ДДХ (аз с.2000), мудири кафедраи адабиёти муосири тоҷики хамин донишгох (аз с.2007). Солхои 1983-1993 раиси кумитаи иттифоки касабаи факултаи таъриху филология буд.

Эҷодиёт[вироиш]

Муаллифи беш аз 10 монографияву брошюра, зиёда аз 160 мақолаву тақриз оид ба масъалаҳои гуногуни адабиёт ва осори адибони ҳамзамон аст, ки рисолаҳои «Чашмаи файёз» (1999), «Шеъри атфол дар қарни XX» (2005), «Ҳамосаи кӯдакон» (2006), «Назми кӯдакон» (2010), «Моҳияти иҷтимоии санъати бадеӣ» (2011), «Адабиёти ИДМ» (2012), «Нахоҳам зист бе ёди шумо» (дар бораи маҷмӯаи ашъори М. Шералӣ), «Туҳфаи шои- ра» (дар бораи маҷмӯаи ашъори Гулрухсор), «Хоки пайвандӣ ва дили шоир» ва «Чашми дил» (дар бораи ду маҷмӯаи ашъори Қутбӣ Киром), «Қиссаи канори дарёча» (дар бораи маҷмӯаи қиссаву ҳикояҳои Мутеулло Наҷмиддинов), «Шеъри даврони истиқлолият ва ҳамоҳангии он бо назми кишварҳои ҳамзабон» ва ғ. аз ҳамин қабиланд[1].

Намунаи осор[вироиш]

  • Феҳристи асарҳои С.Айнӣ ва адабиёт оид ба ӯ. - Душанбе:Дониш, 1978;
  • Чашмаи файёз. - Хуҷанд, 1999;
  • Шеъри атфол дар қарни ХХ. - Хуҷанд: Нури маърифат, 2005;
  • Ҳамосаи кудакон. - Хуҷанд: Нури маърифат, 2006;
  • Детская литература и фольклор. - Худжанд:Нури маърифат, 2007 ва диг[2].

Эзоҳ[вироиш]

  1. Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими А. Сомонӣ ва М. Салим. – Душанбе, «Адиб», 2014, – с. 251 ISBN 978-99947-2-379-9
  2. http://elbibhgu.narod.ru/TavcifnomaiOmuzgoron/TavsifnomaiOmuzgoron.html

Пайвандҳои беруна[вироиш]