Олуболу Боқиев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Олуболу Боқиев
Олуболу Боқиев
Таърихи таваллуд: 25 май 1934(1934-05-25)
Зодгоҳ: ноҳияи Рӯшон, ВМКБ ҶШС Тоҷикистон ИҶШС
Таърихи даргузашт: 5 феврал 1999(1999-02-05) (64 сол)
Маҳалли даргузашт: шаҳри Душанбе
Кишвар:  Тоҷикистон
Фазои илмӣ: таърих
Ҷойҳои кор: Донишгоҳи миллии Тоҷикистон
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои таърих
Унвонҳои илмӣ: профессор
Алма-матер: Институти давлатии педагогии Самарқанд
Ҷоизаҳо: Ордени «Нишони Фахрӣ»

Олуболу Боқиев (25.05.1934, деҳаи Хуфин. Рӯшони ВМКБ – 05.02.1999, Душанбе) — доктори илми таърих (1991), профессор (1994).

Зиндагинома[вироиш | вироиши манбаъ]

Соли 1955 Институти давлатии педагогии Самарқанд, 1961 факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин ва 1969 аспирантураи Университети давлатии Ленинградро (ҳоло Санкт-Петербург) хатм намудааст. Солҳои 1961-1963 ба сифати лаборанти калони Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши АИ Тоҷикистон кор карда, аз соли 1963 дар Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин фаъолият доштааст, вазифаҳои муаллим, муаллими калон, дотсенти кафедраи таърихи Тоҷикистон (1963-1980), муовини декани факултаи таърих (1980-1983), мудири кафедраи таърихнигорӣ ва бойгоншиносӣ (1984-1995), профессори ҳамин кафедраро (1996-1999) адо намудааст. Оид ба вазъи иҷтимоӣ-иқтисодии Тоҷикистон дар таърихнигории тоинқилобии рус, таърихи таҳқиқи Тоҷикистон дар осори муҳаққиқони рус то инқилоби Октябр, ҳамроҳшавии шимоли Тоҷикистон ва Помир ба Русия ва ғайра қариб дусад таълифот ба хидмат овардааст.

Осор[вироиш | вироиши манбаъ]

  • Социально-экономический строй Таджикистана во второй половине XІX века в русской дореволюционной исторической литературы. – Д., 1969;
  • Аҳволи иҷтимоӣ-иқтисодии Тоҷикистон дар таърихнигории тоинқилобии рус. – Д., 1976;
  • Социально-экономическое положение Таджикистана в дореволюционной русской историографии. – Д., 1976;
  • Социально-экономическое положение Таджикистана в русской дореволюционной историографии. – Д., 1977;
  • Сохти ҷамъияти ибтидоӣ ва ғуломдорӣ дар ҳудуди мамлакати мо. – Д., 1983;
  • Русские исследователи Таджикистана. – Д., 1986;
  • Муборизаи халқҳои мамлакати мо барои истиқлол зидди аҷнабиёни хориҷӣ дар асрҳои XІІ-XІІІ. Васоити таълимӣ. – Д., 1987;
  • Дастури методӣ оид ба навиштани корҳои курсӣ аз таърих. – Д., 1989 (ҳаммуаллиф);
  • Натиҷаҳои прогрессивии ба Россия ҳамроҳ гардидани Помир ва Кӯҳистони Бадахшон. – Д., 1990;
  • Баъзе масъалаҳои асосии таърихи СССР ва таърихшиносӣ. – Д., 1990 (ҳаммуаллиф);
  • Освещение истории таджиков и Таджикистана в трудах русских дореволюционных исследователей. – Д., 1991;
  • Таджикистан в русской дореволюционной историографии: Дисс…доктора историч. наук. – Санкт-Петербург, 1991;
  • Завоевание и присоединение Северного Таджикистана, Памира, Горного Бадахшана и России. – Д., 1994;
  • Проблемы присоединения Памира и Горного Бадахшана к России в исторической литературе. – Д., 1994;
  • Вклад А. А. Семенова в изучении истории Горного Бадахшана и Памира. – Д., 1994;
  • В. П. Наливкин и «Явление персонального перехода от буржуазии к пролетариату». – Д., 1994.

Ҷоизаҳо[вироиш | вироиши манбаъ]

Бо ордени «Нишони Фахрӣ» Ордени «Нишони Фахрӣ» қадр ёфтааст.[1]

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

  1. Арбобони илми тоҷик (асри ХХ-аввали асри ХХI) / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. – Душанбе, 2017. – С. 109-110.