Солеҳ Раҷабов

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Солеҳ Раҷабов
Солӣ Ашӯрхоҷаевич Раҷабов
Таърихи таваллуд: 1912(1912)
Зодгоҳ: Хуҷанд , ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС
Тахрихи даргузашт: 1990 (78 сол)
Маҳалли даргузашт: Душанбе, Тоҷикистон
Кишвар:  Тоҷикистон Тоҷикистон
Фазои илмӣ: таърих
Ҷойҳои кор: Институти ҳуқуқи Тошкент, Донишгоҳи давлатии Осиёи Миёна (Самарқанд),Академияи илмҳои Тоҷикистон, Донишгоҳи миллии Тоҷикистон
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ
Унвонҳои илмӣ: профессор
Алма-матер: Институти созмони шӯравӣ ва ҳуқуқи Тошкент
Роҳбари илмӣ: Ilya Pavlovich Trainin[d]
Ҷоизаҳо: панҷ ордени «Нишони Фахрӣ», медалҳои «Барои ғалаба бар Германия дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945», «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И.Ленин», «Сисолагии ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945», «60-солагии Қувваҳои Мусаллаҳи ИҶШС», Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1967). Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1970)

Солеҳ Раҷабовдоктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ (1949), профессор (1950). Академики Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон (1957). Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1967). Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1970).[1]

Зиндагинома[вироиш]

Солӣ Ашӯрхоҷаевич Раҷабов соли 1912 дар шаҳри Хуҷанд ба ҷаҳон омадааст. Ӯ бародари академики Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон Зариф Раҷабов аст. Солеҳ Раҷабов Институти созмони шӯравӣ ва ҳуқуқи Тошкентро хатм кардааст (1933), ихтисос-«ҳуқуқ». Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқи шӯравӣ.

Ҷоизаҳо[вироиш]

  • Бо панҷ ордени «Нишони Фахрӣ»,
  • медалҳои «Барои ғалаба бар Германия дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945»,
  • «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И.Ленин»,
  • «Сисолагии ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945»,
  • «60-солагии Қувваҳои Мусаллаҳи ИҶШС»,
  • Ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон ва Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Ӯзбекистон
  • Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1967).
  • Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1970).

сарфароз гардидааст.

Манобеъ[вироиш]

  • Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с.

Нигаред[вироиш]

Эзоҳ[вироиш]